Het Traktaat Over De Herzameling

#5

OPMERKING

De reden waarom ik de metaforen en voorbeelden in deze traktaten in verhaalvorm heb geschreven, is om ze begrijpelijker te maken en om te demonstreren hoe logisch, harmonieus, gefundeerd en samenhangend de waarheden van de Islam zijn. De betekenissen van de verhalen worden onthuld in de aansluitende waarheden. Met behulp van beeldspraak duiden die verhalen slechts op die waarheden. In essentie zijn het dus geen fictieve verhalen, maar wezenlijke waarheden.

¹

فَانْظُرْ اِلٰٓى اٰثَارِ رَحْمَتِ اللّٰهِ كَيْفَ يُحْيِى الْاَرْضَ بَعْدَ مَوْتِهَا اِنَّ ذٰلِكَ لَمُحْيِى الْمَوْتٰى وَهُوَ عَلٰى كُلِّ شَىْءٍ قَدٖيرٌ²

#6

Broeder, indien jij in de eenvoudige volkstaal heldere uitleg over de herzameling (Hashr) en het hiernamaals wenst, kijk dan samen met mijn nefs (wezen) naar dit symbolische verhaal en luister...

Eens waren twee personen op weg naar een paradijselijk mooi land (doelend op deze wereld). Eenmaal aangekomen, zagen zij dat iedereen de toegang tot zijn woning en winkel onbewaakt openliet. Zonder een eigenaar in zicht, lagen alle goederen en geldmiddelen voor het rapen. Eén van die twee reizigers begon alles wat hij binnen handbereik begeerde te stelen of te plunderen. Hij gaf zich over aan zijn begeerte en bedreef allerlei soorten onrecht en onzede. Niemand van het volk hield hem tegen. Op den duur zei zijn vriend tegen hem:

“Wat ben jij aan het doen? Je zult bestraft worden en mij ook in de moeilijkheden brengen! Deze goederen behoren de staat toe. Alle lieden van dit volk, inclusief de kinderen, zijn ofwel soldaten ofwel functionarissen. Momenteel zijn ze met bepaalde civiele taken belast, vandaar dat zij jou niet tegenhouden. Maar hier heerst een strikte orde! De vorst heeft overal telefoons aangesloten en agenten gestationeerd. Kom dus snel tot bezinning en gedraag je naar behoren!”

De dwaze reiziger bleef echter volharden en zei:

“Jij hebt het mis! Deze goederen zijn geen staatsbezit. Het zijn veeleer producten van een soort liefdadigheidsinstelling en behoren niemand specifiek toe; iedereen kan er vrijelijk over beschikken. Ik zie geen enkele reden om afstand te doen van deze schatten. Zolang ik met mijn ogen niets concreets zie, zal ik jou niet geloven.”

#7

Vervolgens kraamde hij allerlei filosofische drogredenen uit, waarop een serieuze discussie tussen de twee losbrak. Als eerste zei die dwaas:

“Over welke vorst heb jij het? Ik erken zijn bestaan niet.”

Daarop zei zijn vriend:

“Geen dorp is zonder beheerder. Geen speld ontstaat zonder vervaardiger; ze moet een maker hebben. Geen letter kan tot stand komen zonder schrijver, dit weet je! Hoe zou dit eindeloos geordende land dan zonder regeerder kunnen zijn? En kijk naar al deze weelde! Elk uur lijkt het alsof een trein³ uit het verborgene ladingen waardevolle en kunstrijke goederen komt aanvoeren, waarna ze weer verdwijnen... Hoe zouden al deze producten nou bezitterloos kunnen zijn? En hoe zit het met alle alom zichtbare mededelingsbrieven en toelichtende schrifturen, alle monogrammen, zegels en signaturen op alle artikelen, en alle vlaggen die in alle uithoeken wapperen? Hoe kunnen die allemaal zonder eigenaar zijn? Jij hebt je blijkbaar verdiept in bepaalde westerse studies, maar deze Islamitische geschriften kun je niet lezen. Tevens neem je niet de moeite om aan kenners te vragen wat ze inhouden. Kom, dan zal ik jou het vorstelijke decreet voorlezen.”

De dwaas onderbrak hem en zei:

“Zelfs als de vorst zou bestaan, wat voor schade zou mijn geringe consumptie hem nou opleveren? Wat zou hij van zijn weelde verliezen? Bovendien zijn hier geen kerkers of iets dergelijks te bekennen; nergens zie ik straffen voltrokken worden.”

#8

Zijn vriend antwoordde:

“Dit land dat je ziet, is een oefenterrein. Tegelijkertijd is het een galerie waar de buitengewone kunstwerken van de vorst worden tentoongesteld. Tevens is het zijn tijdelijke, instabiele gastenverblijf. Zie je dan niet dat dagelijks een karavaan verschijnt, terwijl een andere vertrekt en verdwijnt? Het wordt hier voortdurend gevuld en ontruimd. Op een dag zal dit land hervormd worden. Deze bevolking zal naar een ander, permanent rijk worden overgeplaatst. Daar zal iedereen voor zijn geleverde diensten ofwel bestraft ofwel beloond worden.”

Opnieuw verzette die verraderlijke dwaas zich en zei:

“Ik geloof jou niet! Is het ooit voor mogelijk te houden dat dit land wordt verwoest en alles naar een ander land wordt overgeplaatst?”

Daarop zei zijn vertrouwde vriend:

“Aangezien jij zo koppig blijft volharden, kom mee... dan zal ik jou binnen alle eindeloze bewijzen met behulp van ‘Twaalf Aanzichten’ aantonen dat een Ultieme Berechting zal plaatsvinden, dat een oord van beloning en begiftiging bestaat, dat een oord van bestraffing en gevangenschap evenzeer bestaat, en dat dit land, dat dagelijks gedeeltelijk wordt bevolkt en ontvolkt, op een dag volledig zal worden ontruimd en verwoest.”

HET EERSTE AANZICHT

Is het ooit voor mogelijk te houden dat in een rijk – met name zo’n grandioos sultanaat – geen beloningen voor de volgzame dienaren noch straffen voor de dwarse opstandelingen zijn weggelegd? Hier worden die vrijwel niet verstrekt...

#9

Dit geeft aan dat elders een Ultieme Berechting zal plaatsvinden.

HET TWEEDE AANZICHT

Kijk naar deze ontwikkelingen; aanschouw het heersende beleid!

Hetzij de armste, hetzij de zwakste, iedereen wordt voortreffelijk in onderhoud voorzien. Eenzame zieken worden uitstekend verzorgd. Bovendien is dit land rijk aan kostelijke gerechten, kostbare dienschalen, juwelen emblemen, sierlijke gewaden en majesteitelijke festijnen. Kijk om je heen! Afgezien van dwazen als jij komt iedereen zijn plicht zorgvuldig na. Niemand gaat ook maar een greintje zijn boekje te buiten. In een sfeer van vrees en ontzag verricht zelfs het grootste individu nederig zijn dienst met optimale onderdanigheid. Hieruit blijkt dat de eigenaar van dit rijk over een geweldige gulheid en een omvangrijke genadigheid beschikt, gecombineerd met een verheven statigheid, en een ontzaglijke waardigheid en eer.

In essentie vergt gulheid begunstiging. Genadigheid is incompleet zonder weldadigheid. Statigheid vraagt om rectificatie. Eer en waardigheid vereisen de disciplinering van de zedelozen. Desalniettemin wordt in dit land voor geen duizendste aan de vereisten van die genadigheid en eer voldaan. Terwijl de onderdrukker zijn trots behoudt, blijft de onderdrukte in bitterheid verkeren wanneer ze dit land verlaten en emigreren.

Dit geeft aan dat hun vereffening aan de Ultieme Berechting wordt overgelaten!

#10

HET DERDE AANZICHT

Kijk met wat voor verheven wijsheid en orde de ontwikkelingen zich ontvouwen, en met wat voor ware rechtvaardigheid en afgewogenheid de processen zich voltrekken. De wijsheid van het regeringsbeleid vereist de ondersteuning van behoeftigen die onder de beschermende vleugel van het rijk hun toevlucht zoeken. Rechtvaardigheid vergt de bescherming van burgerlijke rechten, opdat de statigheid van de regering en de glorie van het rijk intact blijven.

Echter, in deze streken worden voor geen duizendste aan deze vereisten van wijsheid en rechtvaardigheid voldaan. In de meeste gevallen gaan dwazen zoals jij ongestraft hier vandaan.

Dit geeft aan dat dergelijke onafgehandelde zaken aan de Ultieme Berechting worden overgelaten.

HET VIERDE AANZICHT

Aanschouw! De ontelbare unieke edelstenen in deze tentoonstellingsruimtes en de onvergelijkelijke gerechten op deze tafels tonen aan dat de vorst van deze streken over een oneindige vrijgevigheid en over eindeloze schatten beschikt. Echter, een dusdanige vrijgevigheid en zulke onuitputtelijke schatten behoeven een eeuwig festijn in een oord waar al het begeerde immer voorradig is. Tevens vereisen ze het voortbestaan van genietende gasten, zodat de pijn van eindigheid en afscheid hen nimmer kan deren. Immers, zoals de eindiging van leed genot verschaft, baart de eindiging van genot leed.

Kijk nu naar deze vertoningen! Let op deze mededelingen! Geef gehoor aan deze herauten die de antie ke kunstwerken van een wonderdadige vorst presenteren en demonstreren: ze veraanschouwelijken zijn volmaaktheden, onthullen zijn weergaloze spirituele schoonheid, en omschrijven de subtiliteiten van zijn verborgen pracht.

#11

De vorst bezit dus zeer belangrijke en verwonderlijke volmaaktheden en spirituele schoonheden. Een verhulde, feilloze volmaaktheid verlangt van nature naar onthulling in het bijzijn van waarderende getuigen die haar met uitingen van “mâshâ’ALLAH” bewonderen. Ook een verborgen schoonheid zonder aanschouwers wil uiteindelijk zien en gezien worden.

Met andere woorden, ze wil haar eigen schoonheid op twee manieren zien. Enerzijds wil ze zichzelf in verscheidene spiegels direct aanschouwen, anderzijds wil ze zichzelf door de ogen van smachtende toeschouwers en verwonderde bewonderaars aanschouwen. Ze wil dus zien en gezien worden; voor eeuwig aanschouwen en voor altijd aanschouwd worden. Tevens verlangt die oneindige schoonheid naar het voortbestaan van smachtende toeschouwers en bewonderaars. Want een tijdeloze schoonheid kan geen genoegen nemen met een vergankelijke bewonderaar. Immers, een toeschouwer die gedoemd is voorgoed te vergaan, zal bij de gedachte aan zijn ondergang vernemen dat zijn liefde overgaat tot haat. Zijn bewondering en eerbied zullen omslaan in minachting. De mens is immers vijandig tegenover hetgeen hij niet kan begrijpen en bereiken.

Nu zien wij dat alle gasten deze gastenverblijven zeer snel verlaten en verdwijnen. Ze zien maar een glimp, of slechts een zwakke schaduw van die volmaaktheid en die schoonheid, waarna ze opeens onverzadigd vertrekken.

#12

Dit geeft aan dat ze op weg zijn naar een eeuwig schouwparadijs...

HET VIJFDE AANZICHT

Aanschouw! Blijkens de activiteiten die zich hier afspelen, beschikt die onvergelijkelijke majesteit over een geweldig mededogen. Want hij snelt elk slachtoffer te hulp. Hij reageert op elke vraag en elk verzoek. Kijk! Zodra hij ook maar de geringste behoefte bij zijn nietigste onderdaan ontwaart, komt hij daaraan meedogend tegemoet. Als een schaap van een herder zijn poot bezeert, stuurt hij meteen een zalf of een veearts.

Kom, laten we verdergaan. Op het eiland daarginder vindt een grote bijeenkomst plaats. Alle notabelen van dit land hebben zich daar verzameld.

Kijk! Een nobele adjudant die een hoogaanzienlijk embleem draagt, leest een toespraak voor. Hij heeft bepaalde wensen die hij aan zijn meedogende vorst voordraagt. Heel het volk sluit zich bij hem aan en zegt:

“Wij wensen hetzelfde!”

Ze beamen en ondersteunen hem. Luister; deze geliefde van de vorst zegt:

“O sultan die ons met pure gunsten meedogend opvoedt! Toon ons de oervormen, de oorsprongen van alle voorbeelden en schaduwen die u ons hier laat zien. Dirigeer ons naar de zetel van uw rijk. Laat ons niet creperen in deze woestijnen. Verhef ons tot uw tegenwoordigheid. Wees ons genadig. Schenk ons het voorrecht om daar ten volle te mogen genieten van uw kostelijke gunsten die u ons hier hebt laten proeven. Folter ons niet met eindigheid en afstandelijkheid.

#13

Dit dankbare volk van u smacht naar u... Breng ons niet ten ondergang door ons te verlaten.”

Zo brengt hij vele smeekbeden tot uiting; jij hoort het ook. Is het nou ooit voor mogelijk te houden dat zo’n meedogende en machtige vorst het kleinste verzoek van zijn geringste onderdaan zorgvuldig inwilligt, maar de mooiste wens van zijn geliefdste en nobelste adjudant niet vervult? Daar komt nog bij dat de wens van die geliefde iedereens wens is, de vorst ook welgevallig is, en bovendien strookt met wat de vorstelijke genade en rechtvaardigheid vereisen. Overigens is het verhoren van die wens eenvoudig voor de vorst; het is geenszins bezwarend. Het is in feite minder bezwarend dan het onderhoud van de tijdelijke parken in deze gastenverblijven.

Aangezien hij zoveel in deze kortstondige schouwplaatsen investeert en dit land heeft opgericht om voorbeelden van zijn gunsten te demonstreren, zal hij uiteraard zijn ware schatten, zijn volmaaktheden en zijn voortreffelijkheden in het centrum van zijn rijk op zo'n sublieme wijze tentoonstellen, en zulke schouwplaatsen openen, dat het verstanden versteld zal laten staan.

De aanwezigen in deze beproevingsplaats zijn dus niet aan henzelf overgelaten; zalige paleizen en beangstigende kerkers staan hen te wachten.

HET ZESDE AANZICHT

Kom en aanschouw! Deze opzienbarende treinen, vliegtuigen, voorzieningen, magazijnen, galerieën en evenementen beduiden dat achter de schermen een grandioos, albeheersend sultanaat bestaat⁴.

#15

Een dergelijk sultanaat behoeft waardige onderdanen. Echter, je ziet dat heel het volk zich in dit gastenverblijf heeft verzameld, terwijl dit verblijf dagelijks wordt gevuld en geleegd. Alle onderdanen bevinden zich op dit beproevingsterrein voor training, terwijl dit terrein ieder uur wordt aangepast. Heel het volk verblijft enkele minuten in deze tentoonstellingsruimte om in de opengestelde galerieën voorbeelden van de waardevolle giften en de antieke kunstwerken van de vorst te bezichtigen, terwijl deze ruimte elke minuut verandering ondergaat. Zij die vertrekken, keren niet terug; zij die verschijnen, zullen vroeg of laat vertrekken.

Voorwaar, deze toestand toont absoluut aan dat achter dit gastenverblijf, dit terrein en deze tentoonstellingsruimte eeuwige paleizen en permanente woningen bestaan, gelegen tussen tuinen en schatten die gevuld zijn met de zuivere en zalige originelen van alle voorbeelden en verschijnselen die wij hier waarnemen.

De inspanningen hier zijn dus daarvoor bedoeld. Hier wordt gewerkt, daar wordt beloning uitgeloofd. Voor iedereen is daar een gelukzaligheid naargelang zijn potentie weggelegd...

HET ZEVENDE AANZICHT

Kom, laten we een beetje rondreizen en kijken naar wat voor ontwikkelingen zich zoal voordoen in deze beschaafde gemeenschap. Kijk! Overal, in elke hoek, zijn velerlei camera’s geplaatst die beelden vastleggen.

#16

Overal zitten verscheidene schrijvers aantekeningen te maken. Ze registreren alles. Zelfs de onbeduidendste dienst, de gewoonste gebeurtenis slaan ze op.

Kijk! Op die hoge bergtop is speciaal voor de vorst een grote camera opgesteld⁵ waarmee de beelden van alle ontwikkelingen in deze streken worden vastgelegd. De vorst heeft dus bevolen dat alle concrete gedragingen en activiteiten in zijn rijk geregistreerd moeten worden. Dit betekent dat die verheven majesteit alle gebeurtenissen laat opnemen en alle beelden ervan verzamelt. Voorwaar, zo’n zorgvuldige registratie en bewaring zijn uiteraard voor een rekenschap bedoeld.

Is het nou ooit voor mogelijk te houden dat een albewarende regeerder, die zelfs de gewoonste handelingen van zijn geringste onderdanen niet verwaarloost, de aanzienlijkste daden van zijn voornaamste onderdanen niet zal bewaren, niet zal beoordelen, en niet met een gepaste beloning of bestraffing zal vergelden?

#17

Ondanks dat lieden onder die voornaamste individuen handelingen plegen die zijn statigheid en digniteit aantasten, en zijn genadige karakter geenszins kan aanvaarden, worden ze hier niet bestraft.

Dit betekent dat zulke onafgehandelde zaken aan de Ultieme Berechting worden overgelaten...

HET ACHTSTE AANZICHT

Kom, dan zal ik jou nu de vorstelijke decreten voorlezen. Kijk, herhaaldelijk brengt hij zijn beloften en zijn heftige dreigementen onder woorden, zeggende: “Ik zal jullie uit jullie huidige verblijven halen en naar het centrum van mijn rijk brengen, waar ik de gehoorzamen zal verblijden en de opstandelingen zal opsluiten. Ik zal dat vergankelijke land verwoesten en een ander oord met eeuwige paleizen en kerkers oprichten.” De waarmaking van zijn beloften is zeer eenvoudig voor hem, terwijl het voor zijn onderdanen van primair belang is. Beloftebreuk daarentegen staat in schril contrast met de integriteit van zijn regeermacht.

Kijk nu, o dwaas! Jij beaamt jouw valse waanideeën, jouw bazelende verstand en jouw bedrieglijke nefs. Ondertussen verloochen jij een entiteit die geen enkele reden heeft om ontrouw of inconsequent te zijn; een majesteit wiens integriteit in geen enkel opzicht met inconsistentie kan harmoniëren, en wiens waarachtigheid door alle zichtbare activiteiten wordt bevestigd. Hiervoor verdien jij uiteraard een geweldige straf! Jij lijkt op een reiziger die zijn ogen voor het zonlicht sluit en in het domein van zijn verbeelding staart, waar zijn waan als een vuurvlieg zijn angstwekkende pad tracht te verlichten met het schijnsel dat van zijn hoofd afschemert.

#18

Aangezien de vorst een belofte heeft gedaan, zal hij zijn belofte uiteraard vervullen! Tevens is de vervulling van zijn belofte niet alleen uiterst eenvoudig voor hem, het is voor ons, voor alle wezens, voor hem en voor zijn rijk eveneens hoogstnodig.

Al bij al zal een Ultieme Berechting plaatsvinden, en een Sublieme Gelukzaligheid geschonken worden.

HET NEGENDE AANZICHT

Kom, wij gaan nu een aantal leiders van deze kringen en gemeenschappen bezoeken⁶. Zoals je ziet, beschikt elk van hen over een privételefoon waarmee hij de vorst persoonlijk kan spreken. Sommigen van hen hebben zelfs tot zijn tegenwoordigheid mogen rijzen. Laten wij luisteren naar wat zij zeggen... Unaniem verkondigen zij dat de vorst ter beloning en bestraffing een adembenemende en een angstaanjagende plaats heeft klaargemaakt. Ze vertellen over zijn stellige beloften en heftige dreigementen. Bovendien benadrukken ze dat zijn statigheid en majesteit de schande die gepaard gaat met het verzaken van een belofte nooit zouden kunnen aanvaarden.

Die verkondigers, die in aantal de leden van massale overleveringsketenen evenaren en uit kracht van een collectieve consensus spreken, delen unaniem het volgende mee:

#19

Het centrum en de zetel van het geweldige sultanaat waar wij hier slechts enkele voortbrengselen van zien, bevinden zich elders, in een ander land, ver hier vandaan. De constructies op dit beproevingsterrein zijn tijdelijk. Later zullen ze worden omgevormd tot eeuwige paleizen. Deze streken zullen verandering ondergaan.

Immers, zo’n geweldig en onvergankelijk sultanaat, waarvan de verhevenheid via zijn werken kan worden ontwaard, kan niet op zulke tijdelijke, onbestendige, onzekere, futiele, wisselvallige, instabiele, gebrekkige en onbevorderlijke beschikkingen gegrondvest worden en standhouden... Het rust dus op aanhoudende, vaststaande, onvergankelijke, stabiele, volmaakte en voortreffelijke beschikkingen die dat sultanaat waard zijn....

Er bestaat dus een ander oord waarnaar onontkoombaar gemigreerd zal worden...

HET TIENDE AANZICHT

Kom, vandaag wordt het Sultanische Nieuwjaar gevierd⁷. Er zal een overgang plaatsvinden; merkwaardige ontwikkelingen gaan optreden.

#20

Laten wij op deze prachtige lentedag dat mooie, groene en bloemige woestijnland bereizen.

Kijk, ook het volk komt deze kant op. Er heerst iets magisch in de atmosfeer. Daarginder stonden bouwwerken die plotseling zijn verwoest; ze hebben andere gedaantes aangenomen. Kijk, een mirakel doet zich voor! Die verwoeste constructies worden hier opeens herbouwd. Deze verlaten woestijn transformeert vrijwel in een moderne stad. Zoals veranderende beelden op een bioscoopdoek geeft ze om het uur een andere wereld weer; ze neemt steeds een andere gedaante aan.

Let op! Ondanks dat zoveel beelden der werkelijkheden warrig lijken langs te flitsen, heerst er zo’n voortreffelijke orde, dat alles perfect op elkaar aansluit. Zelfs fictieve beelden in bioscoopfilms kunnen niet zo uitgebalanceerd zijn. Miljoenen bekwame tovenaars zijn niet in staat om zulke kunsten te demonstreren. De vorst die onzichtbaar voor ons is, kan dus geweldige mirakelen tot stand brengen.

O dwaas, jij vraagt: “Hoe zou dit geweldige land vernietigd en elders opgericht kunnen worden?”

Voorwaar, vergelijkbaar met de transitie van dit land, wat jouw verstand weigert te aanvaarden, vinden vele overgangen en transities ieder uur voor jouw ogen plaats! Deze verzamelingen, ontbindingen en omstandigheden leiden tot de conclusie dat al deze rappe samenkomsten en scheidingen, deze constructies en destructies een hoger doel dienen. Voor een uur durende samenkomst wordt immers grofweg een tienjarige investering gedaan. Deze huidige toestanden op zichzelf zijn dus niet het einddoel; ze dienen veeleer als een representatie, een simulatie van iets hogers.

#21

De vorst brengt ze op een miraculeuze wijze tot stand, opdat de beelden ervan worden opgenomen en gecompileerd, en de resultaten ervan worden bewaard en geregistreerd – net zoals alles tijdens een militair examen op een oefenterrein wordt vastgelegd en genoteerd. Dit betekent dus dat een geweldige bijeenzameling zal plaatsvinden waarbij de verdere gang van zaken om de resultaten van deze toestanden zal draaien.

Tevens zullen de beeldopnames in een grandioze tentoonstellingsruimte voor eeuwig worden weergegeven. Deze voorbijgaande en onbestendige omstandigheden werpen dus blijvende beelden en eeuwige vruchten af.

Al bij al zijn deze ceremoniën dus bedoeld voor een Sublieme Gelukzaligheid en een Ultieme Berechting, en voor meerdere verheven doeleinden die ons onbekend zijn...

HET ELFDE AANZICHT

Kom, o koppige vriend! Laten we een vliegreis maken en vervolgens in een trein stappen die ons naar het oosten of westen – (oftewel het verleden of de toekomst) – kan vervoeren. Laten we kijken wat voor soort mirakelen deze wonderdadige majesteit in andere streken demonstreert.

Voorwaar, aanschouw! Merkwaardigheden zoals de verblijven, terreinen en tentoonstellingsruimtes die wij eerder zagen, zijn overal aanwezig. Alleen op het gebied van kunst en gedaante verschillen ze van elkaar. Maar als je aandachtig observeert, dan zul je in al die instabiele verblijven, tijdelijke terreinen en vergankelijke galerijen bemerken wat voor ordeningen van een zonneklare wijsheid, wat voor tekenen van een evidente bijstand, wat voor verschijnselen van een verheven rechtvaardigheid en wat voor vruchten van een omvangrijke genade er te zien zijn.

#22

Iedereen die niet kortzichtig is, ziet met een ontwijfelbare zekerheid in dat een volmaaktere wijsheid dan zijn wijsheid, een schonere gratie dan zijn gratie, een omvangrijkere genade dan zijn genade en een subliemere rechtvaardigheid dan zijn rechtvaardigheid noch bestaanbaar noch voorstelbaar zijn.

Als wij zouden uitgaan van jouw waan dat binnen de kring van zijn rijk geen eeuwige verblijven, verheven gewesten, permanente woningen en onvergankelijke leefgebieden bestaan, waar vaste bewoners en gelukzalige onderdanen leven, hoe zou de situatie er dan uitzien? De werkelijkheden van de heersende wijsheid, gratie, genade en rechtvaardigheid kunnen in dit vergankelijke land duidelijk niet tot hun recht komen. Mocht er elders ook geen plaats zijn waar die werkelijkheden volwaardig tot uiting kunnen komen, dan zullen wij, zoals een dwaas die op klaarlichte dag de zon ontkent terwijl hij haar licht aanschouwt, de wijsheid voor onze ogen moeten loochenen, de gratie die wij ondervinden moeten loochenen, de genade die wij waarnemen moeten loochenen, en de rechtvaardigheid met al haar sterke en onmiskenbare verschijnselen en tekenen allemaal moeten loochenen.

Bovendien moeten wij aannemen dat de regisseur van deze wijze beschikkingen, weldadige activiteiten en genaderijke gunsten – (God verhoede) – een roekeloze spelleider en een wrede tiran is. Dit zou betekenen dat werkelijkheden tot hun tegenpolen verworden.

#23

Echter, volgens de unanieme opvatting van alle intellectuelen – (met uitzondering van de bezopen sofisten die het bestaan van alles ontkennen) – is de verwording van werkelijkheden ondenkbaar.

Al bij al bestaat elders een ander oord, waar een Ultieme Berechting, een Alhoge Gerechtigheid en een Grandioze Begiftiging zullen plaatsvinden, opdat deze genade, wijsheid, gratie en rechtvaardigheid volwaardig tot hun recht kunnen komen...

HET TWAALFDE AANZICHT

Kom, laten we terugkeren. Wij gaan nu de leiders en officieren van deze gemeenschappen ontmoeten en hun uitrustingen onderzoeken, zodat wij kunnen vaststellen of die uitrustingen zijn gegeven om alleen kortstondig op dat beproevingsterrein te overleven, of om een gelukzalig leven in een ander oord te verwerven.

Wij kunnen niet ieder individu en elke uitrusting analyseren. Maar om een indruk te krijgen, gaan wij het identiteitsbewijs en het handboek van deze officier bekijken. Op dit identiteitsbewijs staan de rang, het loon, de taak, de wensen en de gedragscode van de officier vermeld.

Kijk, deze rang kan niet voor enkele dagen verleend zijn, maar voor een zeer ruime tijdspanne. Hier staat: "U zult dit loon uit de majesteitelijke schatkist op 'die en die' datum ontvangen." Echter, die datum ligt ver in de toekomst en valt pas nadat dit terrein wordt afgesloten. Tevens is deze taak niet afgestemd op dit tijdelijke oord; die is veeleer gegeven om een blijvende gelukzaligheid in de nabijheid van de vorst te verwerven.

#24

Ook deze wensen corresponderen niet met een paardaags bestaan in dit gastenverblijf; alleen een lang en gelukzalig leven kan ze bevredigen. Overigens onthult deze gedragscode eveneens dat de eigenaar van dit identiteitsbewijs bestemd is voor een ander oord; hij werkt voor een andere wereld.

Kijk, in deze handboeken zijn de gebruiksinstructies van de uitrustingen en de bijbehorende verantwoordelijkheden vastgelegd. Als er buiten dit terrein elders geen verheven en permanent oord bestaat, dan verliezen dit officiële handboek en dat legitieme identiteitsbewijs volledig hun betekenis. Tevens zal deze geachte officier, nobele commandant en gerespecteerde leider vervallen tot een niveau dat hem lager, ongelukkiger, hopelozer, ellendiger, rampzaliger, armer en zwakker maakt dan iedereen.

Voorwaar, overweeg deze analyse. Waar je ook op let, alles getuigt ervan dat na deze eindigheid een eeuwigheid zal volgen.

Begrijp dus, o vriend, dit tijdelijke land dient als een akker. Het is een oefenterrein; een handelsplaats. Op den duur zullen ongetwijfeld een Ultieme Berechting en een Sublieme Gelukzaligheid volgen. Wanneer je dit ontkent, dan zul je alle identiteitsbewijzen, handboeken, uitrustingen en gedragscodes van al deze officieren, en daarenboven alle ordeningen in dit land moeten ontkennen. Zelfs de regering en het staand beleid zul je moeten loochenen. Op dat moment kun jij noch mens noch een bewust wezen worden genoemd; je zult dan verstandelozer dan de sofisten zijn.

#25

Je moet beslist niet denken dat de bewijzen voor de transitie van dit land beperkt zijn tot deze "Twaalf Aanzichten". Er zijn in feite ontelbare indicaties en bewijzen die aantonen dat dit onbestendige en wisselvallige land getransformeerd zal worden tot een onvergankelijk en stabiel land. Bovendien zijn er talloze aanwijzingen en tekenen die aangeven dat de inwoners hier uit deze tijdelijke gastenverblijven zullen worden gehaald en naar het eeuwige centrum van het sultanaat zullen worden overgeplaatst. Tot besluit zal ik je nog één bewijs laten zien dat sterker is dan de vorige "Twaalf Aanzichten".

Kom kijken! Daar in de verte, in die drukke menigte, staat de drager van het hoogaanzienlijke embleem; de nobele adjudant die wij voorheen op het schiereiland hadden gezien. Hij houdt een preek. Laten wij ook gaan en luisteren naar wat hij verkondigt. Kijk, die stralende adjudant informeert over het ultieme decreet dat op die verheven hoogte is ingegrift, zeggende:

"Bereid jullie voor! Jullie zullen naar een ander, permanent land migreren… en wel een land dat dit oord slechts op een gevangenis doet lijken. Jullie zullen naar het sultanatische centrum van onze vorst reizen, waar jullie zijn genade en gratie zullen ondervinden, op voorwaarde dat jullie dit decreet aandachtig aanhoren en opvolgen… Anders, als jullie in opstand komen en niet luisteren, dan zullen jullie in huiveringwekkende kerkers worden gesmeten."

Zo deelt hij tijdingen mee…

Zoals je ziet, is het ultieme decreet voorzien van zo'n miraculeus zegel, dat het op geen enkele wijze kan worden vervalst. Afgezien van dwazen zoals jij, weet iedereen dat het decreet toebehoort aan de vorst.

#26

Bovendien draagt die stralende adjudant zulke emblemen, dat buiten blinden zoals jij iedereen met ontwijfelbare zekerheid weet dat hij de waarachtige uitvaardiger van de vorstelijke bevelen is.

Nu rijst de vraag of de transitie van dit land, waarover de nobelste adjudant aan de hand van dat ultieme decreet met al zijn kracht dawa en mededelingen heeft gedaan, ooit nog in twijfel kan worden getrokken. Uiteraard kan dat niet! Tenzij jij alles wat wij tot dusver hebben waargenomen gaat ontkennen!

Welnu, mijn vriend, het woord is aan jou. Vertel, wat heb jij hierop te zeggen?

– Wat kan ik zeggen? Kan hier nog iets tegenin gebracht worden? Is het mogelijk om de zon in de middaggloed tegen te gaan? Ik zeg alleen: ⁸اَلْحَمْدُ لِلّٰهِ, God zij honderdduizendmaal dank; ik ben verlost van de overheersing van mijn waanideeën en begeerten, ik ben gered van de greep van mijn nefs en lusten, ik ben bevrijd van permanente gevangenschap en opsluiting, en ik ben tot het inzicht gekomen dat buiten deze chaotische en instabiele gastenverblijven een gelukzalig oord in de vorstelijke nabijheid bestaat, en wij zijn daarvoor gekandideerd."

Voorwaar, dit symbolische verhaal dat zinspeelt op de herzameling en het hiernamaals is hier afgerond. Bij Gods Gratie gaan wij nu over naar de verheven waarheden. In aansluiting op de voorgaande "Twaalf Aanzichten" gaan wij "Twaalf Samenhangende Waarheden" uiteenzetten, beginnend met een "Voorwoord".

#27

[Met een aantal "Aanwijzingen" zullen wij bepaalde onderwerpen aanstippen die uiteengezet zijn in andere delen, namelijk in de Tweeëntwintigste, Negentiende en Zesentwintigste Woorden.]

De dwaas en zijn vertrouwde vriend uit het verhaal staan symbool voor drie waarheden.

In eerste instantie belichamen ze mijn kwaadgezinde nefs en mijn hart.

In tweede instantie vertegenwoordigen ze de filosofiestudenten en de leerlingen van de Qur'an-el'Hakîm.

In derde instantie representeren ze de Islamitische Oemma en het volk des ongeloofs.

De allerergste dwaling van de filosofiestudenten, de ongelovigen en de kwaadgezinde nefs bestaat uit het miskennen van de Alwaarachtige.

De vertrouwde man uit het verhaal zei:

"Een letter kan niet zonder een schrijver tot stand komen; een wet kan niet zonder een regeerder in werking treden." Voortredenerend zeggen wij:

Wanneer we spreken over een boek, waarin een ander boek in elk woord met een micro-pen is vastgelegd, en een gestructureerde ode in elke letter in minuscuul schrift is geschreven, dan is het absoluut ondenkbaar dat een dergelijk boek geen schrijver heeft.

#28

Evenzo is het in talloze opzichten ondenkbaar dat dit universum geen Auteur heeft. Immers, dit universum is een dusdanig boek, dat elke bladzijde ervan vele boeken bevat. Er schuilt zelfs een boek in elk woord, een ode in elke letter. Het aardoppervlak is een bladzijde; kijk hoeveel boeken daarover zijn uitgespreid. Een boom is een woord; kijk hoeveel bladzijden die beslaat. Een vrucht is een letter, een zaadje is een punt. Dat punt bevat het programma en de inhoud van een enorme boom.

Voorwaar, een dergelijk boek kan alleen zijn voortgevloeid uit de Machtspen van een Glorieuze Entiteit Die over Ontzaglijke en Elegante Attributen beschikt, en een Eindeloze Macht en Wijsheid bezit. Aldus noodzaakt de waarneming van de wereld imaan (geloof), mits men niet dronken is van dwaling...

Bovendien is een woning zonder bouwmeester eveneens onbestaanbaar. Met name als het gaat om een woonpaleis dat met voortreffelijke kunstwerken, merkwaardige gravures en unieke versierselen is gedecoreerd, en elke bouwsteen ervan zo kunstig als een paleis is vervaardigd. Geen enkel verstand zou kunnen aanvaarden dat zo'n woning zonder bouwmeester tot stand zou kunnen komen; een dergelijke constructie behoeft een uiterst bekwame kunstenaar.

Vooral als in dat paleis ware structuren om het uur zo vloeiend als beelden op een bioscoopdoek materialiseren, en met perfecte orde zo moeiteloos als het wisselen van kleren worden vervangen, terwijl daarenboven in elk verschijnend beeld verscheidene microstructuren worden gecreëerd.

#29

Evenzo behoeft dit universum een Alwijze, Alwetende en Almachtige Kunstenaar. Immers, dit grandioze universum is een paleis waarin de zon en de maan als lampen, en de sterren als kaarsen dienen. De tijd is een draad; een lijn waarop Die Ontzaglijke Kunstenaar jaarlijks een andere wereld vestigt en tentoonstelt. De verschijning van de wereld die Hij vestigt, ververst hij op 360 geordende manieren. Met perfecte Orde en Wijsheid brengt Hij veranderingen aan. Het aardoppervlak laat Hij dienen als een tafel van gunsten die Hij elke lente met 300.000 soorten kunstwerken decoreert en met ontelbare soorten geschenken belaadt. En ondanks dat al die kunstwerken en geschenken uiterst dicht op elkaar warrig met elkaar verweven zijn, worden ze met uiterst distinctieve kenmerken van elkaar onderscheiden. Zo kun je andere aspecten verder afwegen…

Hoe kan iemand tegenover de Kunstenaar van zo'n paleis onachtzaam blijven?

Bovendien kun je nagaan wat voor dwaze waanzin het zou zijn om op een wolkeloze middag de zon te ontkennen, terwijl haar schittering en reflectie op alle luchtbellen op het zeeoppervlak, op alle glimmende objecten op het aardoppervlak en op alle kristallen in sneeuwvlokken te zien zijn en waargenomen worden. Want zodra één enkele zon ontkend en niet aanvaard wordt, is het noodzakelijk om evenveel wezenlijke en zelfstandige zonnetjes te aanvaarden als het bestaande aantal waterdruppels, luchtbellen en reflecterende deeltjes. Er moet dan verondersteld worden dat ieder atoom, dat slechts ruimte heeft voor één atoompje, de waarheid van een geweldige zon omvat.

#30

Evenzo is het een nog grotere waanzin en dwaling om na het aanschouwen van dit ordelijke universum, dat binnen een aaneenschakeling van gebeurtenissen voortdurend met wijsheid verandering ondergaat en aldoor systematisch wordt ververst, alsnog de Ontzaglijke Schepper en Zijn Volmaakte Eigenschappen te ontkennen. Want er moet dan verondersteld worden dat alles, zelfs elk atoom, een absolute Goddelijkheid omvat.

Bijvoorbeeld, elk luchtdeeltje kan zich in elke bloem, in elke vrucht en in elk blad een weg banen en er binnen werk verrichten. Als dit deeltje geen functionaris zou zijn, dan moet het bekend zijn met de bouwprogramma's, de gedaantes en de structuren van alle kunstwerken waarin het kan treden en werken om effectief te functioneren. Kortom, het moet dan over een omvattende kennis en macht beschikken om te kunnen doen wat het doet.

Bijvoorbeeld, elk gronddeeltje kan voor alle verschillende soorten zaden en pitten als basis en bakermat dienen. Als dit deeltje geen functionaris zou zijn, dan zou het over zoveel figuurlijke apparaten en machines als het aantal grassprieten en bomen moeten beschikken. Óf er zou aan dat deeltje een kunstvaardigheid en macht toegekend moeten worden waarmee het de bouwprogramma's van alle plantensoorten kan lezen en verwezenlijken, en alle vormen waarmee ze bekleed worden kan onderscheiden en weven. Trek deze vergelijking door naar andere wezens, opdat je inziet dat in alles vele evidente bewijzen voor de Goddelijke Eenheid te vinden zijn.

Waarlijk, uit één iets alles voortbrengen en uit alles één iets vervaardigen, is een daad die uitsluitend is voorbehouden aan de Al-Schepper.

#31

Sla acht op het Glorieuze Vers: ¹وَ اِنْ مِنْ شَيْءٍ اِلَّا يُسَبِّحُ بِحَمْدِهِ. De Ene Enige niet aanvaarden, noodzaakt dus tot de aanvaarding van zoveel goden als het aantal wezens in het bestaan.

In het verhaal kwam een nobele adjudant voor waarover werd gezegd: "Iedereen die niet blind is, kan bij het zien van zijn emblemen ontwaren dat die eminentie op bevel van de majesteit handelt; hij is de uitverkoren onderdaan van de vorst." Voorwaar, die nobele adjudant is de Nobelste Godsbode عليه الصلاة والسلام.

Waarlijk, voor de Heilige Kunstenaar van zo'n prachtig universum is een dergelijke Nobele Godsbode zo onmisbaar als licht is voor de zon. Want net zoals de zon zonder het uitstralen van licht ondenkbaar is, is het eveneens onmogelijk dat Goddelijkheid Zich niet via de afvaardiging van profeten zou openbaren.

Is het bovendien ooit voor mogelijk te houden dat een schoonheid, verankerd in eindeloze volmaaktheid, zichzelf niet aan de hand van een onthullend en beschrijvend medium zou willen veraanschouwelijken?

En is het voor mogelijk te houden dat een volmaakt kunstenaarschap, doordrenkt met sublieme schoonheid, niet aan de hand van een belangwekkende heraut gepresenteerd zou willen worden?

En is het ooit voor mogelijk te houden dat bij een Universele Heerschappij, gevoerd over een Alomvattend Sultanaat, er geen wens zou bestaan om binnen alle lagen van diversiteiten en verscheidenheden de monarchale Eenheid en Soevereiniteit aan de hand van een tweevleugelige zendeling bekend te maken?

#32

Tweevleugelig wil zeggen dat die zendeling zich enerzijds, in verband met zijn universele dienaarschap, als vertegenwoordiger van alle bestaanslagen van diversiteiten op het Goddelijke Hof richt, terwijl hij zich anderzijds, in verband met zijn Nabijheid tot ALLAH en zijn profeetschap, als functionaris van het Goddelijke Hof op alle bestaanslagen van diversiteiten richt.

En is het ooit voor mogelijk te houden dat een inherente Bezitter van Eindeloze Pracht de bekoorlijkheden van Zijn Schoonheid en de subtiele nuances van Zijn Charme niet in spiegels zou willen aanschouwen en tentoonstellen? Hiervoor zal Hij een geliefde boodschapper verkiezen, die enerzijds Zijn geliefde is omdat hij zichzelf met zijn dienaarschap geliefd bij Hem maakt en als Zijn spiegel fungeert, terwijl hij anderzijds Zijn boodschapper is die bij Zijn schepselen liefde voor Hem doet ontvlammen en Zijn Schone Namen demonstreert.

En is het ooit voor mogelijk te houden dat een Bezitter van schatten overladen met verbazende mirakelen en zeldzame kostbaarheden geen wil of wens zou hebben om ze met behulp van een vaardige beschrijver en toelichtende tentoonsteller publiekelijk te onthullen om Zijn verborgen Volmaaktheden te openbaren?

En is het voor mogelijk te houden dat Hij dit universum versiert met creaties die de volmaaktheden van al Zijn Namen uitdrukken, en het aldus doet lijken op een museaal schouwpaleis gedecoreerd met unieke en fijnzinnige kunstwerken, maar vervolgens geen geleerde gids aanstelt om verlichting te verschaffen?

#33

En is het ooit voor mogelijk te houden dat de Eigenaar van deze kosmos het doel en plan achter de overgangen in dit universum, en het mysterie van de drie lastige vragen over waar wezens vandaan komen, waar ze naartoe gaan en wat ze inhouden, niet aan de hand van een afgezant zal laten ontvouwen?

En is het ooit voor mogelijk te houden dat de Ontzaglijke Kunstenaar, Die Zichzelf met zulke fraaie kunstwerken aan bewuste wezens bekendmaakt en met waardevolle gunsten geliefd maakt, niet aan die bewuste wezens via een afgezant zal laten weten wat Hem behaagt en wat Hij als tegenprestatie verlangt?

En is het ooit voor mogelijk te houden dat de Schepper de mensheid creëert met een bewustzijn dat gehecht is aan diversiteit en een potentie die geschikt is voor een universeel dienaarschap, maar desondanks niet haar aandacht via een onderwijzende gids van diversiteit naar Eenheid zal willen verleggen?

Zo zijn er nog vele profetische taken die elk op zichzelf absoluut aantonen dat Goddelijkheid niet zonder profeetschap kan… In het licht van de voornoemde eigenschappen en taken rest nu de vraag of er ooit iemand is verschenen die bekwamer en rijker was dan Mohammed de Arabier عليه الصلاة والسلام? Heeft de tijd ooit iemand getoond die de rang van profeetschap en de taak van verkondiging waardiger was dan hij? Nooit en te nimmer! Hij is de meester van alle profeten, de imam van alle gezanten, de mentor van alle gezuiverden, de nabijste onder Gods nabije dienaren, de volmaaktste van alle creaties en de sultan van alle geestelijke gidsen.

#34

Waarlijk, afgezien van de ontelbare bewijzen voor zijn profeetschap waarover erkende waarheidsonderzoekers unaniem zijn, zoals de maansplijting, het water dat uit zijn vingers vloeide en nog circa duizend verwante mirakelen, is de Glorierijke Qur'an als oceaan van waarheden met veertig miraculeuze aspecten een ultiem mirakel dat voldoende is om zijn profeetschap zonneklaar aan te tonen. Omdat wij in andere traktaten, en met name in "Het Vijfentwintigste Woord", bijna veertig miraculeuze aspecten van de Qur'an hebben behandeld, zullen wij het hierbij laten.

Laat de volgende gedachte niet bij je opkomen:

"Wat voor belang heeft deze minuscule mens nou, dat deze geweldige wereld voor de rekenschap van zijn daden zal sluiten en een andere dimensie zal ontluiken?"

Immers, omdat deze minuscule mens op basis van zijn omvattende aard als leidsman van alle wezens, als heraut van het Goddelijke Sultanaat en als vervuller van een universeel dienaarschap kan optreden, bekleedt hij een positie die van groot belang is.

Ook de volgende gedachte moet je niet voeden:

"Hoe kan de mens gedurende een kortstondig leven een eeuwige straf verdienen?"

Immers, ondanks dat dit universum de status en waardigheid van "de Schriftuur van de Soevereine (Samed)" bekleedt, stort ongeloof het in een afgrond van betekenisloosheid en doelloosheid, wat beledigend is tegenover het hele universum. Daarnaast leidt de ontkenning die inherent is aan ongeloof tot de verwerping van alle Heilige Goddelijke Namen waarvan de reflecties en verwevingen bij alle wezens te zien zijn.

#35

Tevens is ongeloof een loochening van alle talloze bewijzen die de Waarachtigheid en Getrouwheid van de Alwaarachtige aantonen. Aldus is ongeloof een grenzeloos misdrijf – en een grenzeloos misdrijf behoeft een grenzeloze straf.

Zoals wij in het verhaal aan de hand van "Twaalf Aanzichten" hebben gezien, is het geenszins mogelijk dat een vorst van zo'n statuur wél een land heeft dat hij als een tijdelijk gastenverblijf beheert, maar elders, in het centrum van zijn geweldige sultanaat, geen ander, stabiel en permanent land bezit waar zijn majesteit ten volle tot haar recht komt.

Evenzo is het geenszins mogelijk dat de Eeuwige Schepper deze tijdelijke wereld wél creëert, maar een eeuwige wereld níét formeert. Het is onmogelijk dat de Tijdeloze Kunstenaar dit onvergelijkelijke en vergankelijke universum schept, maar geen ander, stabiel en permanent universum tot stand brengt. Voorzeker, het is onmogelijk dat de Alwijze, Almachtige en Genadige Voortbrenger deze wereld als een tentoonstellingsruimte, als een oefenterrein en als een akker creëert, maar het oord van het hiernamaals waarop alle doelen van deze wereld gericht zijn niet schept.

Toegang tot deze waarheid kan via "Twaalf Poorten" worden verkregen. Met "Twaalf Waarheden" kunnen die poorten worden ontgrendeld. We zullen met de kortste en eenvoudigste beginnen…

#36

Is het ooit voor mogelijk te houden dat de Heer, gezien de hoedanigheid van Zijn Heerschappij en het Sultanaat van Zijn Goddelijkheid, dit universum heeft opgericht om Zijn Volmaaktheden middels sublieme doelen en verheven wensen te tonen, zonder een beloning uit te loven aan de gelovigen die met geloof en dienaarschap aan Zijn doeleinden en wensen beantwoorden? En zal Hij de dwalers, die afwijzend en spottend reageren op die wensen, er ongestraft mee laten wegkomen?

Is het ooit voor mogelijk te houden dat de Heer van deze wereld, Die blijkens Zijn waarneembare werken Bezitter is van een Grenzeloze Generositeit en Genade, evenals een Eindeloze Statigheid en Digniteit, geen beloning naar Zijn Generositeit en Genade, noch straf conform Zijn Statigheid en Digniteit zal toekennen?

#37

Waarlijk, wanneer de voortgang van deze wereld in ogenschouw wordt genomen, dan blijkt dat aan ieder levend wezen, vanaf de onbekwaamste en zwakste¹ tot aan de sterkste levensvorm, passend onderhoud wordt verstrekt. Het weekste en onkundigste wezen wordt van het beste onderhoud voorzien. Elke hulpbehoevende wordt via onverwachte wegen hulp toegesneld. De festijnen en schenkingen vinden met zo'n verheven generositeit plaats, dat ze onmiskenbaar de dirigering van een eindeloos Genereuze Hand laten zien.

Bijvoorbeeld, in de lente worden alle bomen als paradijselijke schoonheden in zijden gewaden bekleed, met bloemen en vruchten als sieraden getooid, en als bedienden aangesteld, waarop ze ons via hun elegante handen in de gedaante van takken allerlei heerlijke en beeldige vruchten serveren. En uit de hand van een giftig insect worden wij met genezende en zalige honing gevoed. En aan de hand van een handeloze rups worden wij met de mooiste en zachtste kledij bekleed. En een grote schat van Genade wordt voor ons in een klein zaadje bewaard.

#38

Uit deze verschijnselen kan duidelijk worden afgeleid hoe prachtig de Generositeit en hoe subtiel de Genade zijn waaraan ze ontspruiten.

En op mensen en enkele beesten na, komt alles – vanaf de zon, de maan en de aarde tot aan het allerkleinste schepsel – zijn plicht uiterst zorgvuldig na, zonder ook maar een greintje buiten zijn grenzen te treden. In de alomtegenwoordigheid van een geweldige Majesteit heerst een universele gehoorzaamheid. Dit toont aan dat alles handelt op bevel van een Hoogst Ontzaglijke Bezitter van Statigheid.

En het genadevolle mededogen van alle moeders², hetzij plant, dier of mens, en de heilzame voeding zoals melk, afgestemd op de opvoeding van hun machteloze en zwakke nageslacht, laten onmiskenbaar zien hoe verreikend de invloed is die een glimp van Genade uitoefent. Al bij al bezit de Beheerder van deze wereld een eindeloze Generositeit, een grenzeloze Genade, en een oneindige Glorie en Statigheid…

#39

Oneindige Glorie en Statigheid vereisen de disciplinering van de zedelozen. Eindeloze Generositeit vereist eindeloze begunstiging. Grenzeloze Genade vereist een aansluitende weldadigheid.

Echter, gelijkwaardig aan een druppel uit de oceaan, kan slechts één deel uit de miljoenen aspecten van deze vereisten een plek vinden en tot uiting komen in deze vergankelijke wereld en dit kortstondige leven. Er moet dus een oord van gelukzaligheid bestaan dat recht doet aan die Goddelijke Generositeit en Genade. Anders, vergelijkbaar met de ontkenning van de zon wanneer ze de dag met haar licht verguldt, zal het bestaan van deze waarneembare Genade verloochend moeten worden. Immers, omdat onomkeerbare ondergang zonder kans op wederkeer mededogen in ellende, liefde in smart, begunstiging in kwelling, het verstand in een vervloekt marteltuig, en genot in leed verandert, gaat de waarheid van Genade onvermijdelijk verloren.

Bovendien moet er ook een oord van bestraffing zijn waar de voornoemde Glorie en Statigheid tot Hun recht kunnen komen. Immers, in de meeste gevallen behoudt een onderdukker zijn trots, terwijl de onderdrukte vernederd blijft wanneer zij van dit aardrijk vertrekken en vergaan. Dit geeft aan dat deze zaken aan de Ultieme Berechting worden overgelaten; ze zijn uitgesteld en worden dus niet genegeerd.

Soms brengt Hij ook straf op aarde ten uitvoer. De rampen waaraan opstandige en oproerige volkeren uit vroegere tijdperken ten prooi zijn gevallen, laten zien dat de mens niet toezichtloos is. Hij is altijd vatbaar voor een klap van Glorie en Digniteit.

#40

Waarlijk, te midden van heel het bestaan, is het de mens die met een aanzienlijke taak en een waardevolle potentie is toegerust. Wanneer vervolgens de Heer der mensheid Zichzelf met zoveel uitgebalanceerde kunstwerken kenbaar maakt, maar de mens Hem niet middels geloof erkent; en wanneer de Heer Zichzelf met zoveel sierlijke genadevruchten geliefd maakt, maar de mens zichzelf niet bij Hem middels dienaarschap geliefd maakt; en wanneer de Heer met zoveel verscheidene soorten gunsten Zijn Genegenheid en Genade laat zien, maar de mens Hem niet met dank en lof eerbiedigt, is het dan voor mogelijk te houden dat zo'n mens ongestraft zal blijven en geen verantwoording zal moeten afleggen? En zal het Ontzaglijke Opperwezen, de Bezitter van Digniteit en Statigheid, geen oord van vergelding oprichten?

En wanneer gelovigen in antwoord op Zijn Zelfonthulling erkenning betuigen middels geloof, in antwoord op Zijn liefdebetoon wederliefde koesteren en verspreiden middels dienaarschap, en in antwoord op Zijn Genade eerbied bewijzen middels dankbetuiging, is het dan voor mogelijk te houden dat die Barmhartige Genadige hen geen eeuwige gelukzaligheid in een oord van beloning zal schenken?

#41

Is het ooit voor mogelijk te houden¹ dat het Ontzaglijke Opperwezen, enerzijds laat zien hoe Hij de Heerschappij over Zijn Sultanaat voert met de Wijsheid en orde, de Rechtvaardigheid en balans die zich vanaf de atomen tot aan de zonnen voordoen, maar anderzijds de gelovigen, die toevlucht tot de Beschermende Vleugel van Zijn Heerschappij nemen, en zich met geloof en dienaarschap aan Zijn heersende Wijsheid en Rechtvaardigheid conformeren, niet zal begenadigen?

#42

En zal Hij de zedelozen, die zich met verloochening en ongehoorzaamheid tegen die Wijsheid en Rechtvaardigheid verzetten, niet disciplineren?

In deze tijdelijke wereld wordt bij de mens voor geen duizendste aan die Wijsheid en Rechtvaardigheid voldaan; de vervulling ervan is dus uitgesteld. De meeste dwalers blijven onbestraft en de meeste gelovigen onbeloond wanneer ze deze wereld verlaten en vergaan. Dit geeft aan dat een Ultieme Berechting en een Sublieme Gelukzaligheid zullen volgen.

Waarlijk, de Entiteit Die deze wereld beheert, brengt ontwikkelingen met een eindeloze Wijsheid tot stand. Wil je hier een bewijs voor?

Bij alles beoogt Hij voordelen en nuttigheden. Zie je dan niet dat alle menselijke organen, beenderen en aderen, en zelfs alle cellen en delen van het lichaam, afgestemd zijn op nuttigheden en wijsheden? In bepaalde organen verweeft Hij zelfs zoveel wijsheden en gunstigheden als het aantal vruchten aan een boom. Dit laat zien dat alle ontwikkelingen middels een Hand van Eindeloze Wijsheid plaatsvinden.

Ook de aanwezigheid van eindeloze orde in de kunstige creatie van alles toont aan dat ontwikkelingen zich volgens een eindeloze Wijsheid voltrekken. Waarlijk, de wijze waarop het gedetailleerde programma van een elegante bloem in haar minuscule zaadje wordt opgeslagen, of de manier waarop de pagina van daden, de levensgeschiedenis en het onderdelenregister van een enorme boom met de spirituele Pen des Lots in een klein zaadje worden vastgelegd, wijzen erop dat een Pen van Eindeloze Wijsheid actief is.

#43

Ook de aanwezigheid van een uiterst subliem kunstenaarschap in de schepping van alle wezens toont aan dat alles het ontwerp is van een Oneindig Wijze Kunstenaar. Waarlijk, de wijze waarop de samenvatting van het hele universum, de sleutels tot alle schatten van Genade en de spiegels van alle Goddelijke Namen in het kleine mensenlichaam zijn gevestigd, getuigt van een Wijsheid binnen een uiterst subliem kunstenaarschap. Voorwaar, is het ooit voor mogelijk te houden dat een dergelijke Wijsheid, heersend over het universele beleid van de Goddelijke Heerschappij, de gehoorzame gelovigen die toevlucht onder de Vleugel van die Heerschappij zoeken, niet zal willen begenadigen en niet eeuwig zal begiftigen?

Wil je ook bewijs dat ontwikkelingen zich met rechtvaardigheid en balans voltrekken?

De wijze waarop alles volgens nauwkeurige afwegingen en specifieke afmetingen een bestaan wordt gegeven, met een gedaante wordt bekleed en in de meest geschikte omgeving wordt gepositioneerd, toont aan dat ontwikkelingen volgens een eindeloze Rechtvaardigheid en Balans tot stand komen. En de manier waarop het inherente recht van elk wezen in evenredigheid met zijn potentie wordt toegekend, wat inhoudt dat alle benodigdheden voor zijn bestaan en alle uitrustingen voor zijn overleving op de meest gepaste wijze worden verstrekt, laat een Hand van grenzeloze Rechtvaardigheid zien. Ook de voortdurende beantwoording van alles wat in de taal van potentie, de taal van natuurlijke behoeftigheid en de taal van urgentie wordt gevraagd en verzocht, getuigt van een eindeloze Rechtvaardigheid en Wijsheid.

#44

Voorwaar, is het ooit voor mogelijk te houden dat zo’n Rechtvaardigheid en Wijsheid, Die zelfs aan de kleinste behoefte van het nietigste schepsel tegemoetkomen, de ultieme behoefte van het aanzienlijkste schepsel, oftewel de eeuwigheidsbehoefte van de mens, zullen verwaarlozen? Zullen Ze zijn dringendste verzoek en cruciaalste vraag onbeantwoord laten? Zullen Ze de Majesteit van de Goddelijke Heerschappij niet in stand houden door de rechten van Gods dienaren te beschermen? De mens die in deze vergankelijke wereld een vluchtig leven leidt, kan en zal de werkelijkheid van zo’n Rechtvaardigheid hier niet ervaren. Hij wordt dus overgeleverd aan een Ultieme Berechting. Ware rechtvaardigheid vereist immers dat deze kleine mens niet naar zijn fysieke nietigheid, maar naar de ernst van zijn misdaden, het belang van zijn wezen en de omvang van zijn verantwoordelijkheid wordt beloond of bestraft.

Aangezien deze vergankelijke, voorbijgaande wereld bij verre na niet in staat is om de mens, die voor eeuwigheid is geschapen, de vereiste Rechtvaardigheid en Wijsheid te bieden, is het niet meer dan vanzelfsprekend dat elders een permanente hel en een eeuwig paradijs zijn klaargemaakt door de Ontzaglijke Bezitter van Schoonheid, Die Rechtvaardig is; de Schone Bezitter van Glorie, Die Alwijs is...

#45

Is het ooit voor mogelijk te houden dat een grenzeloze Vrijgevigheid en Gulheid, een oneindige weelde, een overvloed aan onuitputtelijke schatten, een onvergelijkelijke, eeuwige Schoonheid, en een onberispelijke, eindeloze Volmaaktheid niet zouden verlangen naar een gelukzalig oord en een rijk van festijnen waar dankbare behoeftigen, smachtende weerspiegelaars en verwonderde toeschouwers voor altijd zullen verblijven?

Waarlijk, de wijze waarop het aangezicht van de wereld met zoveel sierlijke kunstwerken is getooid, de maan en de zon tot lampen zijn aangesteld, het aardoppervlak als een tafel van gunsten met de kostelijkste voedselsoorten is beladen, vruchtdragende bomen als fruitschalen dienstbaar zijn gemaakt, en vernieuwingen seizoensgewijs menigmaal teweeg worden gebracht, getuigt van een grenzeloze Vrijgevigheid en Gulheid.

Zo’n grenzeloze Vrijgevigheid en Gulheid, zo’n onuitputtelijke weelde en Genadigheid, vereisen een eeuwig festijn in een gelukzalig oord waar al het gewenste altijd voorradig is. Tevens vergen ze ongetwijfeld dat de genieters van dat festijn in dat gelukzalige oord blijven voortbestaan en daar voor altijd verblijven, opdat ze niet door eindigheid en scheiding worden gekweld. Want net zoals het einde van leed plezier verschaft, brengt het einde van plezier leed teweeg. Een dergelijke Gulheid zal geen dergelijk leed willen verwekken; Ze zou veeleer verlangen naar een eeuwig paradijs bevolkt door eeuwige behoeftigen.

#46

Grenzeloze vrijgevigheid en gulheid willen immers eindeloos begiftigen en begunstigen. Eindeloos begiftigen en begunstigen vereisen op hun beurt eindeloze afhankelijkheid en ontvankelijkheid. Dit vergt weer het voortbestaan van de begiftigde, opdat hij voor die aanhoudende begunstiging zijn dankbaarheid en afhankelijkheid kan betuigen. Anders is een beperkte genieting die spoedig door eindigheid verbittert onverenigbaar met de eisen van een dergelijke Vrijgevigheid en Gulheid.

Bezichtig ook de Goddelijke kunstgalerijen die zich over het gehele aardrijk uitstrekken. Let op de mededelingsbrieven des Heren in de handen van de planten en dieren die over het aardoppervlak zijn uitgespreid¹. Geef gehoor aan de profeten en heiligen die de herauten zijn van de schoonheden der Goddelijke Heerschappij. Zie hoe zij unaniem de Feilloze Volmaaktheden van de Ontzaglijke Kunstenaar onthullen en verklaren door Zijn buitengewone kunstwerken tentoon te stellen en de aandacht daarop te vestigen.

De Kunstenaar van deze wereld bezit dus bijzonder waardevolle, verbazingwekkende en verborgen Volmaaktheden Die Hij aan de hand van deze voortreffelijke kunstwerken wil demonstreren.

#47

Verborgen, feilloze Volmaaktheden verlangen immers naar onthulling in het bijzijn van toeschouwers die ze met uitingen van “mâshâ’ALLAH” waarderen en bewonderen. Daarnaast willen permanente Volmaaktheden permanent zichtbaar zijn, wat weer het voortbestaan van waarderende bewonderaars vereist. Want in de ogen van een bewonderaar die niet blijvend is, zullen Volmaaktheden hun waarde verliezen.²

En zoals het daglicht de zon kenbaar maakt, zo onthullen de mooie, kunstrijke, stralende en sierlijke wezens die over het aangezicht van het universum zijn uitgespreid, de sublimiteit van een onvergelijkelijke, spirituele Schoonheid; ze kenschetsen de subtiliteiten van een verborgen, weergaloze Pracht.³ De glimpen van die Onberispelijke Pracht en Heilige Schoonheid beduiden dat in elke Goddelijke Naam vele verborgen schatten schuilen.

#48

Voorwaar, de Bezitter van een verborgen Schoonheid Die zo verheven en onvergelijkelijk is, zal Zijn Eigen Pracht in een spiegel willen aanschouwen, en de niveaus van Zijn Pracht, de dimensies van Zijn Schoonheid, middels een bewuste en smachtende weerspiegelaar willen bezichtigen. Bovendien zal Hij door anderen gezien willen worden om Zijn geliefde Schoonheid ook door hun ogen waar te nemen.

Hij wil Zijn Schoonheid dus op twee manieren aanschouwen:

Enerzijds wil Hij Zijn Schoonheid in verscheidene spiegels met distinctieve kleuren direct aanschouwen.

Anderzijds wil Hij Zijn Schoonheid door de ogen van smachtende toeschouwers en verwonderde bewonderaars bezichtigen.

Pracht en Schoonheid willen dus zien en gezien worden. De realisatie van zien en gezien worden vereist het bestaan van smachtende toeschouwers en verwonderde bewonderaars. Omdat die Pracht en Schoonheid tevens eeuwig en onverwelkbaar zijn, verlangen Ze eveneens naar het permanente voortbestaan van Hun bewonderaars. Want een eeuwige Schoonheid kan geen genoegen nemen met een vergankelijke bewonderaar.

Immers, een toeschouwer die gedoemd is tot eeuwige ondergang zonder wederkeer, zal bij de gedachte aan zijn eindigheid zijn liefde zien overgaan in haat; zijn verwondering zal uitlopen op een teleurstelling, zijn eerbied zal omslaan in minachting. Want de egocentrische mens is niet alleen vijandig tegenover het onbevattelijke, maar ook afkerig van het onbereikbare.

#49

Hierdoor kan zijn binnenwereld ten opzichte van een Schoonheid Die eeuwige liefde, eindeloze passie en grenzeloze bewondering verdient, vervuld zijn van vijandschap, wrok en ontkenning. Voorwaar, het geheim achter de vijandschap van een kafir jegens ALLAH kan hieruit worden begrepen.

De grenzeloze Gulheid en Vrijgevigheid, de onvergelijkelijke Schoonheid en Pracht, en de feilloze Volmaaktheden in kwestie verlangen dus naar eeuwige dankbetuigers, aanbidders en bewonderaars...

Desondanks zien wij dat iedereen in dit wereldse gastenverblijf spoedig vertrekt en verdwijnt. Bezoekers proeven maar een vleugje van die Vrijgevigheid. Hun eetlust wordt opgewekt, maar ze vertrekken voordat ze kunnen eten. Ze werpen slechts een vluchtige blik op een vonkje of een zwakke schaduw van die Schoonheid en Volmaaktheid, waarna ze onverzadigd vergaan.

Ze trekken dus naar een eeuwig schouwparadijs.

Conclusie:

Net zoals deze wereld met al haar wezens onmiskenbaar duidt op haar Ontzaglijke Kunstenaar, zo beduiden, onthullen en vereisen de Eigenschappen en de Heilige Namen van de Ontzaglijke Kunstenaar het oord van het hiernamaals.

#50

Is het ooit voor mogelijk te houden dat een Heer met een eindeloze Meedogendheid en Genade: enerzijds de geringste behoefte van Zijn onbeduidendste schepsel ziet en vanuit onverwachte wegen met volmaakte Compassie bevredigt, de stilste aanroep van Zijn meest verborgen schepsel verneemt en redding schenkt, en op alle zowel verbale als non-verbale wensen reageert, terwijl Hij anderzijds de ultieme behoefte van Zijn grootste onderdaan¹ en geliefdste schepsel ziet maar niet bevredigt en vervult, en de meest verheven bede verneemt maar niet aanvaardt?

#51

Waarlijk, de zichtbare gratie en geriefelijkheid in bijvoorbeeld de wijze waarop zwakke en jonge dieren in onderhoud en opvoeding worden voorzien, tonen aan dat de Eigenaar van dit universum Zijn Heerschappij met een grenzeloze Genade voert. Is het dan mogelijk dat zo’n Meedogendheid, Die zo Genadig over de Goddelijke Heerschappij heerst, de mooiste bede van de voortreffelijkste der schepselen niet zal verhoren?

Deze waarheid die ik reeds in “Het Negentiende Woord” heb uitgelegd, zullen wij hier wederom als volgt ontvouwen... O vriend die meeluistert met mijn nefs! In het symbolische verhaal hadden wij het over een bijeenkomst op een eiland waar een nobele adjudant een toespraak voorlas. We zullen nu de waarheid van deze symboliek ophelderen.

Kom, laten wij ons van het heden onthechten, in gedachten naar de gelukzalige eeuw reizen en het Arabische schiereiland bezoeken, opdat wij de Nobelste Godsbode tijdens de uitvoering van zijn missie en de beoefening van zijn dienaarschap kunnen ontmoeten. Aanschouw! Zoals deze eminentie op basis van zijn profeetschap en leiding de sleutelpersoon en het middel is voor de verwerving van eeuwige gelukzaligheid, zo is hij op basis van zijn dienaarschap en bede eveneens de bestaansreden van die gelukzaligheid en de aanleiding voor de schepping van het paradijs.

#52

Kijk nu mee! Terwijl die eminentie om eeuwige gelukzaligheid bidt, staat hij in zo’n sublieme salaat en in zo’n verheven gebed, dat vrijwel dit hele schiereiland, en zelfs de hele aarde, zich bij zijn majestueuze salaat aansluiten en met hem meebidden. Zijn dienaarschap omvat immers niet alleen het dienaarschap van zijn volgzame oemma, maar belichaamt op basis van het unanimiteitsgeheim ook het collectieve dienaarschap van alle profeten.

Bovendien verricht hij die sublieme salaat en zijn smeekbede te midden van zo’n geweldige gemeenschap, dat vrijwel alle verlichte en volmaakte Adamskinderen, vanaf de tijd van Adam tot het heden en voorts tot aan de oordeelsdag volgzaam met hem meedoen en “âmîn” op zijn bede zeggen.²

#53

Kijk! De behoefte aan eeuwigheid waarvoor hij bidt is zo universeel, dat niet alleen de aardbewoners, maar ook de hemelingen en zelfs alle wezens zich aansluiten bij zijn smeekbede; in de taal van hun houding zeggen ze:

“O Heer, vervul zijn wens! Verhoor zijn bede! Ook wij verlangen dit!”

En kijk, de wijze waarop hij om eeuwige gelukzaligheid bidt, is zo ontroerend, zo liefdevol, zo vurig en zo deemoedig, dat hij het hele universum tot tranen roert en meevoert om aan zijn bede deel te nemen.

Kijk! Hij beoogt daarenboven zo’n nobel doel wanneer hij om gelukzaligheid bidt, dat hij daarmee de mens evenals alle schepselen vanuit de diepste laagtes van complete vernietiging, verderf, ontwaarding, nutteloosheid en futiliteit, verheft tot de hoogste hoogtes van waarde en eeuwigheid, waarbij ze een verheven functie bekleden als “de Schrifturen van de Soevereine”.

Kijk! Hij bidt met zo’n verheven intensiteit en smeekt met zo’n zoete aanroep, dat zijn stem als het ware het hele bestaan, de hemelen en het Oppertoon bereikt, in vervoering brengt en aanzet tot het uiten van: “Âmîn o ALLAH, âmîn!”³

#54

Kijk! Degene tot Wie hij bidt om gelukzaligheid en eeuwigheid is tevens zo Alhorend, Generous en Almachtig, zo Alziend, Genadig en Alwetend, dat Die Majesteit klaarblijkelijk de geheimste wens en stilste aanroep van de meest verborgen levensvorm ziet, verneemt en meedogend verhoort.

Zelfs wanneer een wens in de taal van houding wordt uitgedrukt, reageert Hij daarop.

#55

Hij begenadigt en reageert met zo’n Wijsheid, Alziendheid en Genadigheid, dat het een einde maakt aan alle twijfel:

De alomheersende vorming en voorzienigheid worden uitsluitend door de Alhorende en Alziende gerealiseerd, en kunnen alleen aan de Genereuze en Genadige worden toegekend.

Terwijl de glorie der mensheid en tijdeloze uitblinker van het bestaan alle adamskinderen op aarde achter zich verzamelt en zijn handpalmen tot de Oppertoon richt om te bidden binnen de waarheidskring van het Ahmedaanse dienaarschap عليه الصلاة والسلام, waarin de essentie van het menselijke dienaarschap schuilt, rijst de vraag waar deze trots van het universum om smeekt. Laten wij luisteren...

Kijk! Voor zowel zichzelf als zijn oemma wenst hij eeuwige gelukzaligheid. Hij wil oneindigheid; hij wil het paradijs. En de wensen van alle Heilige Goddelijke Namen Die Hun Schoonheden in de spiegels der wezens weergeven, betrekt hij bij zijn verzoeken. Hij vraagt Die Namen om te bemiddelen, je ziet het.

Al zouden de ontelbare redenen en bewijzen voor het bestaan van het hiernamaals ontbreken, dan zou één enkele bede van deze eminentie alsnog voldoende zijn voor de Genadige Schepper om het paradijs te creëren, wat ten aanzien van Zijn Macht zo licht is als de creatie van onze lente.⁴

#56

Waarlijk, voor de Absolute Almacht Die gedurende onze lente het aardoppervlak in een verzamelplaats verandert en honderdduizend voorbeelden van de herzameling creëert, kan de creatie van het paradijs toch niet bezwarend zijn?

Kortom:

Net zoals het profeetschap van de eindprofeet tot de totstandkoming van dit beproevingsoord heeft geleid en hem de bestemming heeft gemaakt van het geheim: ⁵لَوْلَاكَ لَوْلَاكَ لَمَا خَلَقْتُ اْلأَفْلَاكَ, zo heeft zijn dienaarschap tot de ontluiking van het rijk der gelukzaligheid geleid.

Is het dan voor mogelijk te houden dat de evidente orde in de wereld – die alle verstanden versteld doet staan – het onberispelijke kunstenaarschap – dat met Genade is doordrenkt – en de onvergelijkelijke schoonheid – die de Goddelijke Heerschappij heeft vervuld – ooit zoiets lelijks, zoiets genadeloos en zoiets ordeloos als het onbeantwoord laten van zijn bede zouden permitteren?

#57

Met andere woorden, zou de Schepper de simpelste en onbeduidendste wensen en stemmen aandachtig aanhoren, inwilligen en vervullen, maar de belangrijkste en dringendste wensen waardeloos achten, niet begrijpen en negeren? God verhoede, dit is geenszins mogelijk! Een dergelijke Schoonheid kan nimmer zoiets lelijks aanvaarden en verlelijken.⁶

Conclusie:

Zoals de Nobelste Godsbode عليه الصلاة والسلام de poort tot de wereld heeft geopend met zijn profeetschap, zo ontgrendelt hij de poort tot het hiernamaals met zijn dienaarschap.

عَلَيْهِ صَلَوَاتُ الرَّحْمٰنِ مِلْءَ الدُّنْيَا وَدَارِ الْجِنَانِ⁷

#58

اللّٰهُمَّ صَلِّ وَسَلِّمْ عَلَى عَبْدِكَ وَرَسُولِكَ ذٰلِكَ الْحَبِيبِ الَّذِى هُوَ سَيِّدُ الْكَوْنَيْنِ وَفَخْرُ الْعَالَمَيْنِ وَحَيَاةُ الدَّارَيْنِ وَسِيلَةُ السَّعَادَتَيْنِ وَذُو الْجَنَاحَيْنِ وَرَسُولُ الثَّقَلَيْنِ وَعَلٰى اٰلِهِ وَصَحْبِهِ اَجْمَعِينَ وَعَلٰى اِخْوَانِهِ مِنَ النَّبِيِّينَ وَالْمُرْسَلِينَ اٰمِينَ⁸

#59

Is het ooit voor mogelijk te houden dat een Majesteitelijke Heerschappij, waarbij alle bestaansvormen – vanaf de zonnen en bomen tot aan de atomen – als gehoorzame soldaten worden beheerst en beheerd, slechts beperkt kan zijn tot dit wereldse gastenverblijf waar arme stervelingen een vluchtig leven leiden? Zal de Heerser geen blijvend, oneindig domein conform Zijn Majesteit, geen eeuwig, verheven centrum voor Zijn Heerschappij creëren?

Waarlijk, de majesteitelijke processen zoals de seizoenen die systematisch veranderen, de imponerende bewegingen zoals de wentelingen van planeten die als vliegende vaartuigen voortreizen, de geweldige beteugelingen die de aarde voor de mens als wieg en de zon voor de aardbewoners als lamp doen dienen, de geweldige overgangen zoals de wederopwekking en optooiing van het dode en dorre aardoppervlak, en dergelijke zichtbare verschijnselen in het universum tonen altezamen aan dat vanachter de schermen een fenomenale Heerschappij van een grandioos Sultanaat regeert. Een Heerschappij Die over een dusdanig Sultanaat wordt gevoerd, behoeft waardige onderdanen en een aansluitend manifestatieveld.

Echter, je ziet dat de aanzienlijkste onderdanen en getrouwen met de omvattendste aard in een zorgelijke staat tijdelijk zijn bijeengekomen in dit aardse gastenverblijf. Ondertussen loopt het verblijf zelf elke dag vol en leeg.

#60

Overigens verblijven alle onderdanen tijdelijk op dit beproevingsterrein om hun dienstbaarheid op de proef te stellen. Ondertussen ondergaat het terrein zelf ieder uur verandering.

Tevens vertoeven al die onderdanen enkele minuten in deze tentoonstellingsruimte om in de wonderlijke galerijen van de wereldse marktplaats de voorbeelden van de kostbare geschenken en de antieke kunstwerken van de Ontzaglijke Kunstenaar met een handelaarsblik te bezichtigen, waarna ze verdwijnen. Ondertussen maakt deze tentoonstellingsruimte zelf elke minuut een overgang door. Wie vertrekt, komt niet terug; wie komt, zal vroeg of laat vertrekken.

Waarlijk, deze omstandigheden tonen ongetwijfeld aan dat voorbij dit gastenverblijf, dit terrein en deze tentoonstellingsruimte, in een domein waar het centrum en manifestatieveld van dat oneindige Sultanaat zijn gelegen, eeuwige paleizen en permanente woningen zijn gevestigd, omgeven met tuinen en schatten gevuld met de zuiverste en verhevenste oervormen van alle voorbeelden en verschijnselen die wij in deze wereld waar hebben mogen nemen. De inspanningen hier zijn dus daarvoor bedoeld. Hier wordt gewerkt, daar wordt beloning verstrekt. Voor iedereen is daar een gelukzaligheid conform zijn potentie weggelegd, mits hij niet tot de verliezers behoort.

Waarlijk, het is ondenkbaar dat zo’n oneindig Sultanaat beperkt is tot deze vergankelijke wezens en vervliegende schimmen op aarde. Observeer deze waarheid door de verrekijker van deze gelijkenis:

#61

Stel je voor dat jij tijdens een reis een herberg langs de weg ontwaart die een hoogachtbaar individu voor zijn bezoekers heeft opgebouwd. Om zijn gasten een nacht ter lering en vermaak te bieden, besteedt hij miljoenen goudstukken aan de decoratie van de herberg. De gasten worden een korte tijd gegund om een vluchtige blik op enkele versieringen te werpen en een vleugje van de aanwezige gunsten te proeven, waarna ze onverzadigd vertrekken.

Echter, elke bezoeker legt met zijn persoonlijke camera beelden vast van de verschijningen die hij in de herberg aantreft. Daarnaast houden de bedienden van het hoogachtbaar individu de gedragingen van de gasten zorgvuldig bij; ze registreren alles. Ook zie je dat die gastheer dagelijks de waardevolle decoraties grotendeels afbreekt, en nieuwe versieringen voor de nieuwe gasten vervaardigt.

Nadat jij dit hebt aanschouwd, zou jij het dan nog betwijfelen dat de gastheer – die langs deze weg deze herberg heeft gebouwd – over oneindige, hemelse woonverblijven; over onuitputtelijke, waardevolle schatten, en over een onophoudelijke, geweldige vrijgevigheid beschikt? Met de gastvrijheid die hij in deze herberg demonstreert, wekt hij bij zijn gasten de interesse op voor alles wat hij in zijn nabijheid bewaart. Daarnaast ontketent hij een verlangen naar de geschenken die hij voor hen heeft klaargemaakt.

Evenzo, wanneer je de toestand van dit aardse gastenverblijf zonder dronkenschap aandachtig observeert, dan zul je de navolgende “Negen Kernpunten” ontwaren:

#62

Het Eerste Kernpunt

Je zult ontwaren dat deze wereld – evenals die herberg – niet voor haarzelf bestaat... het is ondenkbaar dat ze uit haarzelf deze gedaante heeft aangenomen. Ze is veeleer volgens wijsheid opgericht als een aldoor vol- en leeglopend gastenverblijf voor de karavanen der schepselen die komen en gaan.

Het Tweede Kernpunt

Je zult ontwaren dat de bewoners van deze herberg gasten zijn; hun Genereuze Heer nodigt hen uit naar het vredesoord.

Het Derde Kernpunt

Je zult ontwaren dat de decoraties in deze wereld niet alleen voor genot of vermaak zijn bedoeld. Immers, ondanks dat aardse bekoorlijkheden kortstondig genot verschaffen, levert de scheiding met ze langdurig leed op. Ze geven je een voorproef, ontvlammen verlangens, maar verzadigen niet. Want de levensduur van ofwel het aardse schoon ofwel jou is te kort om verzadiging te schenken. Deze waardevolle doch kortstondige mooiheden zijn dus bedoeld om lering te bieden¹, dankbaarheid te ontwaken en interesse voor hun onvergankelijke oervormen op te roepen. Zo dienen ze nog velerlei verheven doeleinden.

#63

Het vierde fundament

Je zult ontwaren dat de decoraties in deze wereld als voorbeelden en illustraties dienen van de gunsten voor de gelovigen die bij de Genade van de Barmhartige in het paradijs zijn opgeslagen.²

#64

#65

Het Vijfde Fundament

Je zult ontwaren dat de bestemming van deze vergankelijke creaties geen vernietiging kan zijn; ze zijn niet geschapen om even te verschijnen en vervolgens te verdwijnen.

Ze komen veeleer kortstondig in het bestaan bijeen en nemen een gewenste houding aan, opdat hun gedaantes opgenomen, hun gelijkenissen bewaard, hun betekenissen doorgrond en hun resultaten opgeslagen kunnen worden... Dit resulteert onder meer in de verweving van blijvende beelden voor het eeuwige volk. Verder zullen ze in het eeuwige rijk nog diverse doeleinden dienen.

Een bewijs dat schepselen voor eeuwigheid zijn geschapen, niet voor vergankelijkheid zijn bestemd, en – ondanks hun fysieke teloorgang – in feite na hun taakvervulling worden vrijgesteld, kan worden afgeleid uit het feit dat een vergankelijk schepsel in één opzicht vergaat, terwijl het in velerlei opzichten blijft voortbestaan.

Kijk bijvoorbeeld naar een bloem die zich als een woord van Goddelijke Macht manifesteert. Ze kijkt ons even glimlachend aan, waarna ze zich snel achter de sluier van vergankelijkheid verschuilt. Zoals een woord dat uit jouw mond vloeit, verdwijnt ze, terwijl ze duizenden gelijkenissen aan haar publiek nalaat. In evenredigheid met het aantal verstanden dat haar opneemt, vereeuwigt ze haar betekenissen in de geesten. Want nadat ze haar betekenis heeft ontvouwd, is haar taak volbracht, waarna ze vertrekt. Echter, voordat ze vertrekt, laat ze haar fysieke gedaante in de geheugens van al haar toeschouwers en haar spirituele wezen in al haar zaden na.

#66

Elk geheugen en elk zaad zijn als het ware een foto waarop haar schoonheid wordt bewaard en een burcht waarin haar voortbestaan wordt gewaarborgd.

Indien dit het geval is bij een kunstwerk dat zich op het simpelste levensniveau bevindt, kun je wel nagaan hoezeer de mens, die zich op het allerhoogste levensniveau bevindt en een eeuwige ziel bezit, in relatie staat tot de eeuwigheid. De wijze waarop de samenstellingswet – die verwant is aan een ziel – en de gelijkenis van elke grote bloem- en vruchtdragende plant gedurende woelige ontwikkelingsstadia uiterst ordelijk in minuscule zaden worden vereeuwigd en bewaard, geeft aan hoezeer de bewuste en lumineuze mensenziel – die als belichaming van een Goddelijke wet over een zeer omvattend en verheven wezen beschikt, en met een extern bestaan is bekleed – verbonden is met de eeuwigheid.

Het Zesde Fundament

Je zult ontwaren dat de mens niet als een dier met een touw om zijn nek vrij is gelaten om te grazen waar hij wil. Integendeel, alle beelden van zijn daden worden opgenomen en alle uitwerkingen van zijn handelingen worden vastgelegd voor rekenschap.

Het Zevende Fundament

Je zult ontwaren dat de afbraak die de mooie schepselen van de lente en zomer in de herfst ondergaan, geen vernietiging is, maar een vrijstelling na de voltooiing van hun taken.³

#67

Daarnaast is het een ontruiming om ruimte vrij te maken voor de schepselen die de volgende lente zullen verschijnen; het is een voorbereiding op de komst van de nieuwe functionarissen en dienstplichtigen. Tevens is het een vermaning van de Feilloze voor bewuste wezens die door onachtzaamheid hun taken vergeten en door dronkenschap hun dankbetoon verzaken.

Het Achtste Fundament

Je zult ontwaren dat de Tijdeloze Kunstenaar van deze tijdelijke wereld een ander, eeuwig rijk bezit waarnaar Hij Zijn dienaren dirigeert en waarvoor Hij een passie in hen ontvlamt.

Het Negende Fundament

Je zult ontwaren dat de Barmhartige in dat rijk giften voor zijn uitverkoren onderdanen heeft bereid die door geen oog zijn aanschouwd, door geen oor zijn vernomen, en in geen mensenhart zijn opgekomen. Dit is wat wij geloven...

#68

Is het ooit voor mogelijk te houden dat enerzijds, zowel in de hemel als op de aarde, op het land en in de zee, overal een Bewaring heerst, waarbij alles – hetzij nat of droog, groot of klein, gewoon of verheven – binnen een perfecte orde en balans wordt bewaard, en de daaruit voortvloeiende gevolgen volgens een bepaalde rekenschap worden uitgezeefd, maar anderzijds, als het aankomt op de mens – die een omvattende aard bezit, de rang van ‘ultieme khalief’ bekleedt en de taak met de grootste verantwoordelijkheid draagt – zullen zijn daden en handelingen, die direct betrekking hebben op Gods universele Heerschappij, dan niet worden bewaard, niet door de zeef van rekenschap worden gehaald en niet op de balans van Rechtvaardigheid worden afgewogen om een passende straf of beloning vast te stellen? Dit is absoluut onmogelijk!

Waarlijk, de Entiteit Die dit universum beheert, bewaart alles binnen een bepaalde orde en balans. Orde en balans zijn verschijnselen van Kennis en Wijsheid, gecombineerd met Wil en Macht. Immers, bij het ontstaan van een schepsel zien wij dat het uiterst geordend en gebalanceerd wordt geschapen. Ook de fysieke veranderingen die een schepsel gedurende zijn leven ondergaat, voltrekken zich op een ordelijke wijze, terwijl het geheel van deze veranderingen eveneens afgestemd is op een ordelijk systeem.

#69

Wij zien immers dat aan het leven van elk wezen een einde wordt gebracht nadat het zijn taak heeft voltooid, waarna het deze waarneembare wereld verlaat. Echter, in geheugens – die als bewaartableaus dienen¹ – en in spiegels van gelijkenissen bewaart de Ontzaglijke Bewaarder velerlei verschijningsvormen van dat wezen; Hij graveert de levensgeschiedenis ervan in diens zaden en voortbrengselen. Zodoende vereeuwigt Hij elk wezen in zichtbare en onzichtbare spiegels.

Bijvoorbeeld, het geheugen van de mens, de vrucht van een boom, de pit van een vrucht en het zaad van een bloem geven de geweldige reikwijdte van de wet der Bewaring weer.

Zie je dan niet dat alle specifieke dadenschriften, samenstellingswetten en uiterlijke gelijkenissen van alle bloemrijke en vruchtdragende flora van een weelderige lente in compacte zaadjes worden opgeschreven en bewaard? In een volgende lente worden hun dadenschriften volgens een bepaalde rekenschap ontvouwd, waardoor er met een voortreffelijke Orde en Wijsheid een geweldige nieuwe voorjaarse wereld ontstaat. Dit toont aan hoe ruimschoots de wet der Bewaring van kracht is.

Indien bij zulke voorbijgaande, simpele, onbestendige en onbeduidende zaken al een dusdanige Bewaring heerst, kan het dan ooit mogelijk zijn dat de daden van mensen – die in de verborgen wereld, het hiernamaals en de zielenwereld aanzienlijke vruchten met betrekking tot Gods universele Heerschappij afwerpen – niet onder een waakzaam Oog worden bewaard en zorgvuldig worden vastgelegd? Dit is absoluut onmogelijk!

#70

Waarlijk, blijkens deze manifestatie van Bewaring wijdt de Eigenaar van heel dit bestaan veel zorg aan het toezicht over alles wat zich afspeelt in Zijn rijk. Hij hanteert Zijn Gezag met optimale aandacht en voert de Heerschappij over Zijn Sultanaat met uiterste precisie; zozeer, dat Hij zelfs de kleinste gebeurtenis en de geringste dienst zelf vastlegt en laat vastleggen. De beelden van alles wat zich in Zijn rijk afspeelt, slaat Hij in meerdere bewaarplaatsen op.

Deze Bewaring duidt aan dat er een aanzienlijk grootboek voor de rekenschap van daden zal worden opgeslagen.

En vooral de grote daden en gewichtige handelingen van de mens, die gezien zijn wezen het omvattendste, nobelste en geëerdste schepsel is, zullen aan een doorslaggevende rekenschap en afweging worden onderworpen; zijn dadenschrift zal worden onthuld.

Kan het dan ooit mogelijk zijn dat de mens met het khalifaat en de grootste verantwoordelijkheidstaak wordt vernobeld, en tot getuige van de Universele Gesteldheden des Heren wordt verkozen, en vervolgens overal binnen de kringen der diversiteiten zijn rol als heraut van de Goddelijke Eenheid openbaar maakt, en met zijn deelname aan de verheerlijkingen en Godsdienstoefeningen van de meeste bestaansvormen tot de rang van opzichter en getuige rijst, om uiteindelijk ongestoord in het graf te rusten zonder ooit gewekt te worden? Zal hij niet voor al zijn zowel kleine als grote daden ter verantwoording worden geroepen? Zal hij niet voorttrekken naar de herzamelplaats en de Ultieme Berechting ondergaan? Dit is absoluut onmogelijk!

#71

En dat de Heer bij machte is om alle toekomstige mogelijkheden² te realiseren, wordt bevestigd door alle vroegere gebeurtenissen die zich als mirakelen van Macht hebben voltrokken, en door de winter en de lente die Hij naar de gelijkenis van de herrijzenis en de herzameling steeds opnieuw blijft voortbrengen.

#72

Hoe denkt de mens zich dan te kunnen onttrekken aan het bestaan om aan zo’n Ontzaglijke Almacht te ontkomen? Of waant de mens dat hij onder de grond voor Hem kan schuilen?

Aangezien in deze wereld geen waardige rekenschap wordt afgelegd en geen oordeel wordt uitgesproken, zal er uiteraard een Ultieme Berechting komen en een eindeloze gelukzaligheid volgen.

#73

Is het ooit voor mogelijk te houden dat de Alwetende en Almachtige Kunstenaar van al deze kunstige creaties Zijn herhaaldelijke Beloften en Goddelijke Dreigementen, Die door alle profeten middels massale overleveringsketenen zijn verkondigd, en door alle getrouwen en heiligen unaniem zijn bevestigd, niet zal waarmaken, en zodoende – God verhoede – Zijn onmacht en onwetendheid zal tonen? Daar komt bij dat het voldoen aan de vereisten van Zijn Beloftes en Dreigementen Zijn Macht geenszins bezwaart; het is zeer licht en gemakkelijk voor Hem, vergelijkbaar met het gemak waarmee de talloze wezens van de verstreken lente het aankomende voorjaar – deels identiek¹ en deels Gelijksoortig² – worden herschapen.

Bovendien is de waarmaking van Zijn belofte niet alleen voor ons, maar voor alle wezens, voor Hemzelf en voor de Heerschappij van Zijn Sultanaat van essentieel belang.

De verbreking van Zijn belofte daarentegen druist in tegen zowel de integriteit van Zijn regeermacht als de omvattendheid van Zijn Kennis. Immers, beloftebreuk komt voort uit ofwel onwetendheid ofwel onmacht.

O loochenaar! Besef jij wel wat voor dwaze misdaad jij met je ongeloof en ontkenning begaat?

#74

Je beaamt jouw valse waan, jouw ijlende verstand en jouw bedrieglijke nefs. Ondertussen verloochen jij een Entiteit Die geenszins ontrouw of inconsequent hoeft te zijn; een Majesteit Wiens Statigheid en Integriteit het absoluut niet betaamt om inconsistent te zijn, en Wiens Trouwheid en Waarachtigheid door alle zichtbare activiteiten wordt onderlijnd. In je oneindige miezierigheid bega jij een eindeloos misdrijf! Hiervoor verdien jij uiteraard een zware, grenzeloze straf. Dat één tand van sommige helbewoners zo groot als een berg zal zijn, is als maatstaf vermeld om de omvang van hun misdrijf aan te duiden.

Jij lijkt op een reiziger die zijn ogen voor het zonlicht sluit en in het domein van zijn verbeelding staart, waar zijn waan als een vuurvlieg zijn angstwekkende pad tracht te verlichten met het schijnsel dat van zijn hoofd afschermt.

Met alle creaties in het bestaan als Zijn trouwe Woorden Die waarheden verkondigen, en alle gebeurtenissen in het universum als Zijn eloquente Ayaat Die werkelijkheden uitdrukken, heeft de Alwaarachtige een belofte uitgesproken... Uiteraard zal Hij Zijn belofte waarmaken; Hij zal een Ultieme Berechting verwezenlijken en een sublieme gelukzaligheid schenken.

#75

Is het ooit voor mogelijk te houden dat Degene Die de grote, dode en dorre aarde tot leven wekt, en Die bij deze opwekking meer dan driehonderdduizend soorten schepselen soort voor soort zo wonderlijk als de menselijke herzameling bijeenbrengt en veraanschouwelijkt, en zodoende Zijn Macht demonstreert, en Die tijdens deze verzameling en veraanschouwelijking binnen grenzeloze vermengingen en verwervingen met perfecte distincties en onderscheidingen de reikwijdte van Zijn Kennis demonstreert, en Die in al Zijn Hemelse Decreten de herzameling van de mens belooft, en zodoende de aandacht van al Zijn dienaren op de eeuwige gelukzaligheid richt, en alle creaties zij aan zij, schouder aan schouder, hand in hand eendrachtig binnen de kring van Zijn Bevel en Wil laat circuleren, en ze als elkaars helpers onderwerpt, en zodoende de grandeur van Zijn Heerschappij demonstreert, en Die de mensheid als de omvattendste, fragielste, teerhartigste, delicaatste en afhankelijkste vrucht van de scheppingsboom voortbrengt, als gesprekspartner verkiest, alles tot haar dienst stelt, en zodoende aantoont hoeveel waarde Hij aan de mensheid hecht, al bij al, is het denkbaar dat zo’n Genadige Almachtige, zo’n Alwetende Alwijze, de herrijzenis niet zal realiseren, de herzameling niet zal of kan waarmaken, de mensheid niet opnieuw tot leven zal of kan wekken, de Ultieme Berechting niet kan verwezenlijken, en het paradijs en de hel niet kan scheppen? God verhoede!

Waarlijk, de Glorierijke Beheerder van deze wereld brengt elke eeuw, elk jaar en elke dag op het krappe oppervlak van deze tijdelijke aarde vele gelijkenissen, voorbeelden en tekenen van de Ultieme Herzameling en het veld van de herrijzenis tot stand.

#76

Zo zien wij bijvoorbeeld dat Hij tijdens de voorjaarse bijeenzameling in vijf à zes dagen meer dan driehonderdduizend kleine en grote plant- en diersoorten bijeenbrengt en veraanschouwelijkt. De wortels van alle boom- en grassoorten, inclusief bepaalde diersoorten, brengt Hij opnieuw tot leven en herstelt Hij in ere. Andere schepselen brengt Hij nagenoeg als identieke exemplaren van hun voorgangers voort. Hoewel zaden met minieme materiële verschillen zo dicht met elkaar vermengd zijn, worden ze met voortreffelijke onderscheidingen en karakteristieken op een zeer vlotte, uitvoerige en soepele wijze in zes dagen of zes weken binnen een perfecte orde en balans tot leven gebracht. Is het dan aannemelijk dat voor de Uitvoerder van deze werken iets zwaar kan vallen; dat Hij de hemelen en de aarde niet in zes dagen kan scheppen, en de mensheid niet met één oproep kan herzamelen? God verhoede!

Stel je voor dat er een schrijver met wondergaven bestaat. Zonder in verwarring te raken, iets weg te laten of een vergissing te maken, schrijft hij op een prachtige wijze driehonderdduizend boeken met vervaagde of verdwenen letters op één enkele pagina binnen één uur volledig uit. Vervolgens zegt iemand tegen jou:

“Deze schrijver, die de oorspronkelijke auteur is van jouw boek dat in het water is gevallen, zal dat boek in één minuut uit zijn geheugen herschrijven.” Zou jij dan kunnen zeggen: “Dat kan hij niet; ik geloof jou niet…” ?

Of stel je voor dat een miraculeuze sultan ter vertoning van macht of ter lering en vermaak voor jouw ogen met één sein bergen verzet, continenten herschikt en zeeën in land verandert.

#77

Vervolgens zie je dat een groot rotsblok in een vallei is gerold, waardoor de weg van de gasten die de sultan speciaal voor een feestmaal heeft uitgenodigd, versperd is geraakt; ze kunnen niet verder… Iemand zegt tegen jou: “De sultan zal dat rotsblok – hoe groot het ook is – met één sein verzetten of verpulveren. Hij zal zijn gasten niet aan hun lot overlaten.” Zou jij dan zeggen: “Hij zal dat rotsblok niet verplaatsen” of: “Hij is daartoe niet in staat...”?

Of stel je voor dat een bevelvoerder in één dag een compleet nieuw leger van enorme omvang opricht. Vervolgens zegt iemand: “Die bevelvoerder zal met een bazuingeschal de rustende soldaten van de ontbonden bataljons bijeenroepen, waarop de bataljons onder zijn gezag paraat zullen staan.” Als jij daarop zegt: “Dat geloof ik niet!”, dan besef jij ook hoe dwaas jouw reactie is.

Voorwaar, indien jij deze drie voorbeelden hebt begrepen, kijk dan toe! De Tijdeloze Schoonschrijver slaat voor onze ogen de witte pagina van de winter om, vouwt de groene bladzijden van de lente en zomer open, en legt met de Pen der Beschikking en Macht op de pagina van het aardoppervlak meer dan driehonderdduizend soorten wezens in de mooiste vorm vast. Ze bevinden zich weliswaar zeer dicht op elkaar, toch haalt Hij ze niet door elkaar. Hij schrijft ze allemaal gelijktijdig uit, zonder dat ze elkaar hinderen. Hoewel hun ontwerp en uiterlijk van elkaar verschillen, raakt Hij nimmer in de war; nooit begaat Hij een fout in Zijn Schrijverschap.

Waarlijk, als er gesproken wordt over de Alwijze Bewaarder, Die het zielsprogramma van de grootste boomsoort in het kleinste zaadje ter grootte van een stipje vestigt en bewaart, mag er toch geen vraag oprijzen als: “Kan Hij de zielen van overledenen bewaren?”

#78

En als het gaat om de Almachtige Entiteit, Die de aardbol als een slingersteen laat wentelen, is het toch niet geplaatst om een opmerking te maken als: “Hoe zal Hij deze aarde, die het pad van Zijn gasten op weg naar het hiernamaals verspert, kunnen verzetten of verwoesten?”

En wanneer we het hebben over het Ontzaglijke Opperwezen, Die vanuit het niets in de lichamelijke bataljons van alle legers der levende wezens met volmaakte orde atomen op Zijn bevel: ³كُنْ فَيَكُونُ rekruteert en stationeert, en zodoende nieuwe legers creëert, kan er dan twijfel zijn over Zijn Vermogen om de elementaire deeltjes en basiselementen van de bataljons der lichamen, die elkaar vanaf hun eerste formatie al kennen, met één oproep weer bijeen te brengen?

En vergelijkbaar met de voorjaarse bijeenzameling, kun je in elk tijdperk en elke eeuw op aarde, bij elke wisseling van dag en nacht, en zelfs bij elke vorming en verdwijning van de wolken in het luchtruim met eigen ogen zien hoeveel voorbeelden, illustraties en tekenen van de herzameling Hij samenweeft… Als jij jezelf in gedachten duizend jaar terugplaatst en de twee vleugels des tijds, bestaande uit het verleden en de toekomst, met elkaar vergelijkt, dan zul jij zoveel illustraties van de herzameling en voorbeelden van de herrijzenis aanschouwen als het aantal eeuwen en dagen dat binnen die tijdspannen valt. Wanneer jij vervolgens, ondanks zoveel voorbeelden en illustraties aanschouwd te hebben, de fysieke herzameling alsnog ontkent omdat jij het te vergezocht en ondenkbaar acht, dan besef jij ook hoe absurd dat is.

#79

Kijk naar wat het Ultieme Decreet zegt over de waarheid in kwestie:

فَانْظُرْ اِلٰۤى اٰثَارِ رَحْمَتِ اللّٰهِ كَيْفَ يُحْيِى اْلأَرْضَ بَعْدَ مَوْتِهَا اِنَّ ذٰلِكَ لَمُحْيِ الْمَوْتٰى وَهُوَ عَلٰى كُلِّ شَىْءٍ قَدٖيرٌ⁴

Kortom:

Er is helemaal niets dat de herzameling in de weg staat, terwijl alles haar verwezenlijking vereist.

Waarlijk, een Entiteit Die deze verbazende verzamelplaats van de enorme aarde als een simpele levensvorm laat sterven en herleven, en haar voor mens en dier als een aangename wieg en een fraai schip laat dienen, en voor de bewoners van dit gastenverblijf de zon als een verlichtende en verwarmende lamp laat werken, terwijl Hij voor Zijn engelen de planeten als vervoersmiddelen laat fungeren, voert zo’n majesteitelijke en eindeloze Heerschappij, zo’n grandioos en omvangrijk Bewind, dat het uiteraard niet enkel gevestigd is en staande blijft op deze voorbijgaande, onbestendige, wankelbare, onbeduidende, veranderlijke, oneeuwige, gebrekkige en onvolmaakte wereldse aangelegenheden.

Elders bestaat dus een aanhoudend, bestendig, onvergankelijk en majestueus oord dat Zijn Heerschappij en Soevereiniteit recht doet; Hij bezit een ander rijk dat eeuwig is. Hij laat ons daarvoor werken en nodigt ons daartoe uit…

#80

En dat Hij ons daarnaartoe zal overplaatsen, wordt beaamd door alle leidende bezitters van stralende zielen, lumineuze harten en verlichte verstanden, die vanuit het schijnbare tot de waarheid zijn gerezen en de nabijheid van Zijn Tegenwoordigheid hebben mogen genieten. Unaniem verkondigen zij dat Hij zowel beloning als bestraffing heeft voorbereid. Tevens leveren zij over dat Hij herhaaldelijk stellige beloftes en hevige dreigementen tot uiting brengt.

Zoals men weet, is het breken van een belofte zowel schandelijk als beschamend, en aldus geenszins verenigbaar met Zijn Glorie en Heiligheid. Tevens kan de herroeping van een dreigement alleen voortkomen uit vergeving of onmacht. Echter, ongeloof is een ultiem misdrijf dat onvergeeflijk is.⁵

#81

Daarnaast is de Absolute Almacht verheven en heilig boven elke vorm van onmacht.

Wat de bevestigers en verkondigers betreft: hoewel hun wegen, mentaliteiten en leertradities uiteenlopen, heerst onder hen een volstrekt unanieme overeenstemming over de kern van deze kwestie. Hun talrijkheid evenaart het niveau van massale overleveringsketenen (tewatur) en hun boodschap draagt de kracht van een collectieve consensus (idjma). Qua status zijn zij de sterren onder de mensheid, de ogen van een gemeenschap en de trots van een natie. In het kader van onze kwestie zijn zij zowel experts als bewijsvoerders.

In kunst of wetenschap worden twee experts verkozen boven duizenden ondeskundigen, en bij een verkondiging genieten twee bewijsvoerders de voorkeur boven duizenden tegensprekers. Bijvoorbeeld, twee mannen die de verschijning van de Ramadan-maan aankondigen, ontkrachten de ontkenning van duizenden ontkenners.

Conclusie:

Een betrouwbaardere verkondiging, een krachtigere bewering en een evidentere waarheid zijn in deze wereld simpelweg onbestaanbaar. Al bij al is de aarde een akker; het verzamelveld is een dorsvloer; het paradijs en de hel zijn de bewaarplaatsen van de oogst.

#82

Is het ooit voor mogelijk te houden dat de Ontzaglijke Eigenaar van het geschapen Rijk in dit vergankelijke gastenverblijf van de wereld, in dit tijdelijke terrein van beproeving en in deze instabiele tentoonstellingsruimte van de aarde zo veel tekenen van een stralende Wijsheid, een waarneembare Gratie, een overweldigende Rechtvaardigheid en een omvangrijke Genade demonstreert, maar desondanks, binnen de kring van Zijn Domein, in de materiële en immateriële wereld, niet over bestendige woningen met eeuwige bewoners, eeuwige verblijven met onvergankelijke schepselen beschikt, waardoor de waarheden van deze zichtbare Wijsheid, Gratie, Rechtvaardigheid en Genade helemaal verloren gaan?

En kan het ooit aanvaardbaar zijn dat Die Alwijze Entiteit uit alle schepselen de mens voor Zichzelf tot universele gesprekspartner en alomvattende spiegel uitverkiest, hem de inhoud van alle Genadeschatten laat proeven, aftasten en onderkennen, Zichzelf met al Zijn Namen aan hem openbaart, en hem zowel liefheeft als geliefd maakt, om uiteindelijk die arme mens de toegang tot Zijn Eeuwige Rijk te weigeren? Zal Hij de mens niet tot het oord der gelukzaligheid uitnodigen om hem daar voor altijd te vervullen van geluk?

#83

En kan het redelijkerwijs ooit aannemelijk zijn dat Hij zelfs een creatie zoals een zaadje met de taken van een boom belast, met zoveel wijsheden als zijn bloesems belaadt, en met zoveel nuttigheden als zijn vruchten verrijkt, om uiteindelijk al die taken, wijsheden en nuttigheden aan een aards doel zo miniem als een zaadkorrel te wijden? Zal Hij hun bestemming tot slechts een aards bestaan met minder waarde dan een mosterdzaad beperken? Zal Hij deze aangelegenheden niet als zaden voor de wereld der betekenissen en als zaailand voor de wereld van het hiernamaals laten dienen, opdat alles zijn ware en waardige doel kan bereiken? Zal Hij al deze geweldige ceremoniën doelloos, leeg en vergeefs laten eindigen? Zal Hij hun bestaan niet op de wereld der betekenissen en de wereld van het hiernamaals afstemmen, opdat hun ware doelen en hun waardige vruchten aan het licht kunnen komen?

Waarlijk, is het ooit voor mogelijk te houden dat Hij, door dit alles zo in strijd met de waarheid te brengen, Zijn Wezenlijke Attributen: de Alwijze, de Genereuze, de Rechtvaardige en de Genadige als Hun tegenpolen – God verhoede – zal laten afbeelden, en zodoende alle waarheden in het universum die van Zijn Wijsheid, Generositeit, Rechtvaardigheid en Genade getuigen ronduit zal verloochenen; de getuigenissen van alle bestaansvormen zal verwerpen, en de bewijzen van alle creaties zal ontkrachten? En kan het verstand ooit aanvaarden dat Hij het hoofd en de interne zintuigen van de mens met zoveel taken als zijn hoofdharen belast, om hem uiteindelijk een aardse vergoeding ter waarde van een haarspriet toe te kennen? Zal Hij ingaan tegen Zijn ware Rechtvaardigheid en wezenlijke Wijsheid door zoiets betekenisloos tot stand te brengen?

#84

En is het ooit voor mogelijk te houden dat Hij elke levensvorm, elk orgaan – zoals de tong – en elke creatie met zoveel wijsheden en nuttigheden als de voortbrengselen en vruchten van een boom uitrust, en zodoende bewijst en demonstreert dat Hij een Alwijze Entiteit is, maar vervolgens de grootste wijsheid, het voornaamste nut en het hoogstnodige resultaat dat wijsheid werkelijk wijsheid, gunst werkelijk gunst en genade werkelijk genade maakt, en dat zowel de bron als het doel van alle wijsheden, gunsten, genaden en nuttigheden belichaamt, bestaande uit eeuwigheid, het eeuwige samenzijn en oneindige gelukzaligheid, niet zal schenken, en bijgevolg al Zijn ondernemingen in de afgrond van absolute futiliteit zal laten verzinken? Zal Hij Zichzelf presenteren als iemand die een prachtig paleis bouwt met duizenden gravures op elke steen, duizenden decoraties aan elke wand, en duizenden kostbare apparaten en huishoudelijke benodigheden in elke kamer, maar het vervolgens niet met een koepel overdekt, waardoor alles bederft en vergeefs vergaat? God verhoede!

Pure heil brengt heil tot stand. Sublieme schoonheid brengt pracht teweeg. Uit Absolute Wijsheid vloeit niets zinloos voort.

Waarlijk, iedereen die in gedachten de geschiedenis induikt en het verleden bereist, zal zien dat de wereld die wij thans als een tijdelijk verblijf, een beproevingsterrein en een kunstgalerij ervaren, voorafgegaan is aan zoveel vergane verblijven, terreinen, galerijen en werelden als het aantal verstreken jaren.

#85

Hoewel ze in voorkomen en hoedanigheid van elkaar verschillen, vertonen ze gelijkenissen in ordelijke en wonderlijke aspecten; ze lijken op elkaar wat betreft het tonen van de Macht en de Wijsheid van de Kunstenaar.

Bovendien zal hij bij die instabiele woningen, vergankelijke terreinen en tijdelijke galerijen ordeningen van zo’n stralende Wijsheid, signalen van zo’n evidente Gratie, tekenen van zo’n overweldigende Gerechtigheid en vruchten van zo’n omvattende Genade ontwaren, dat hij – zolang hij niet blind is – met volle overtuiging zal inzien dat de volmaaktheid van Die Wijsheid niet kan worden overtroffen, dat de schoonheid van Die Gratie met Haar onmiskenbare uitwerkingen niet kan worden overschitterd, dat het ontzag van Die Gerechtigheid met Haar waarneembare tekenen niet kan worden geëvenaard, en dat de omvattendheid van Die Genade met Haar zichtbare vruchten niet kan worden voorbijgestreefd.

Als wij nu uitgaan van de onwaarschijnlijke aanname dat de Tijdeloze Sultan, Die al deze ontwikkelingen beheert, de gasten voortdurend vervangt en de gastenverblijven aldoor verandert, in Zijn Rijk geen eeuwige verblijven, verheven gewesten, permanente woningen en onvergankelijke leefgebieden bezit, waar vaste bewoners en gelukzalige dienaren leven, dan zullen de waarheden van de vier Spirituele Elementen – Wijsheid, Rechtvaardigheid, Gratie en Genade – Die zo krachtig en universeel zijn als licht, lucht, water en aarde verloochend moeten worden, en Hun bestaan dat zo waarneembaar is als de voornoemde vier fysieke elementen zou eveneens ontkend moeten worden. Want het is bekend dat deze vergankelijke aarde met al haar weelde niet in staat is om Hun waarheden volwaardig tot uitdrukking te brengen.

#86

Als elders ook geen plaats bestaat waar Ze volledig tot uiting kunnen komen, dan zullen wij, zoals een dwaas die op klaarlichte dag de zon ontkent terwijl hij haar licht aanschouwt, de alomtegenwoordige Wijsheid voor onze ogen, de Gratie Die wij elk moment bij onszelf en bij de meeste wezens kunnen ontwaren, de Gerechtigheid met al haar krachtige en onmiskenbare tekenen⁶, en de alom zichtbare Genade allemaal moeten loochenen.

#87

Daarnaast moeten wij aannemen dat de Regisseur van de wijze beschikkingen, weldadige activiteiten en genaderijke gunsten die wij in dit universum aanschouwen – God verhoede – een roekeloze spelleider en wrede tiran is, wat een uiterst onmogelijke verwording van werkelijkheden zou impliceren. Zelfs de dwaze sofisten die heel het bestaan en hun eigen existentie ontkennen, zouden moeite hebben om deze gedachtegang serieus te nemen.

Kortom, deze zichtbare wereldse gesteldheden, waarbij geweldige samenkomsten tijdens het leven en snelle scheidingen tijdens de dood, grandioze verzamelingen en rappe ontbindingen, opzienbarende ceremoniën en grootschalige manifestaties plaatsvinden, staan totaal niet in verhouding tot hun kortstondige, geringe vruchten en hun waardeloze, tijdelijke doelen die voor deze vergankelijke wereld bestemd zijn. Immers, dit komt er nagenoeg op neer dat een kleine kiezelsteen met bergen aan wijsheden en doelen wordt beladen, terwijl een enorme berg slechts een miniem en vluchtig doel ter grootte van een kiezelsteen moet dienen, wat indruist tegen elk gezond verstand en elke wijsheid.

Het feit dat deze bestaansvormen en gesteldheden zozeer in wanverhouding staan tot hun wereldse doeleinden getuigt er absoluut van dat de aangezichten van wezens tot de wereld der betekenissen zijn gewend, waar hun waardige vruchten worden afgeworpen. Hun ogen zijn gevestigd op Gods Heilige Namen. Hun doelen zijn gericht op die wereld. Hun kernen ontkiemen onder de grond van het aardse bestaan, terwijl hun bloemen ontluiken in de wereld der gelijkenissen. In overeenstemming met de potentie die de mens bezit, zaait hij en wordt hij gezaaid in dit leven; in het hiernamaals zal hij de oogst binnenhalen.

#88

Waarlijk, als je deze creaties aanschouwt op basis van hun aangezicht dat tot de Goddelijke Namen en het hiernamaals is gewend, dan zul je ontwaren dat elk zaad dat zich als machtsmirakel manifesteert, een doel zo groot als een boom draagt. Elke bloem die als een Woord van Wijsheid verschijnt⁷, bevat zoveel betekenissen als de bloesems van een boom. En elke vrucht die als een wonderlijk kunstwerk en een compositie van Genade ontplooit, bevat zoveel wijsheden als de vruchten van een boom. Dat ze voor ons als voedingsmiddel dient, is slechts één van die duizenden wijsheden, waarbij ze haar taak afrondt, haar betekenis uitdrukt, sterft en in onze maag wordt begraven.

Aangezien deze vergankelijke creaties elders eeuwige vruchten voortbrengen, blijvende weergaven nalaten, onsterfelijke betekenissen uitdrukken en tijdeloze verheerlijkingen verrichten, en aangezien de mens pas werkelijk mens wordt en te midden van het vergankelijke een weg naar de eeuwigheid vindt wanneer hij dit aspect van hen in ogenschouw neemt, komt alles erop neer dat deze wezens, die in de draaikolk van leven en dood bijeenkomen en uiteengaan, een hoger doel dienen…

#89

Deze toestanden lijken op scenario’s die opgezet en uitgewerkt worden om iets na te bootsen en af te beelden. Bijvoorbeeld, voor kortstondige bijeenkomsten die gevolgd worden door scheidingen, worden soms hoge kosten gemaakt om opnames te maken en samen te stellen voor permanente vertoningen in theaters.

Evenzo wordt in deze wereld een kortstondig persoonlijk en gemeenschappelijk leven ervaren voor onder meer het volgende doel:

Opnames maken en samenstellen, resultaten van daden vastleggen en bewaren, opdat ze op een ultiem verzamelveld kunnen worden beoordeeld, in een grandioze tentoonstellingsruimte kunnen worden gepresenteerd, en de kwalificatie voor een sublieme gelukzaligheid kan worden aangetoond. In een Hadîth-el’Sharîf wordt deze waarheid als volgt verwoord:

“De wereld is een akker voor het hiernamaals.”

Aangezien de aarde bestaat, en aangezien verschijnselen op aarde aanduiden dat Wijsheid, Gratie, Genade en Rechtvaardigheid eveneens bestaan, staat het zo vast als het bestaan van de aarde dat het hiernamaals ook bestaat. Aangezien alles op aarde in zekere zin op die wereld is gericht, betekent dit dat de bestemming het hiernamaals is. Het hiernamaals ontkennen impliceert het ontkennen van de aarde en al wat ze bevat.

Conclusie:

Net zoals het doodsuur en het graf de mens te wachten staan, kijken het paradijs en de hel evenzeer afwachtend uit naar de komst van de mens.

#90

Is het ooit voor mogelijk te houden dat de Alwaarachtige en Rechtmatige Aanbedene, ten aanzien van Zijn Absolute Heerschappij over alle werelden in het universum, de mens als de aanzienlijkste onderdaan tegenover Zijn Universele Heerschappij, de diepst denkende adressaat van Zijn Feilloze Toespraak, en de omvattendste spiegel van Zijn Namen creëert, en hem volgens de mooiste compositie als Zijn prachtigste Machtsmirakel formeert, en bij hem zodoende zowel Zijn Ultieme Naam als het ultieme niveau van Elke Naam manifesteert, en hem met de fijnste weeginstrumenten en apparaten uitrust, en daarmee in staat stelt om Zijn Genadeschatten af te wegen en te onderkennen, terwijl Hij hem daarenboven de meest behoeftige aan Zijn eindeloze gunsten, de meest lijdende onder vergankelijkheid, de meest smachtende naar eeuwigheid, de meest tedere, delicate, arme en afhankelijke in het dierenrijk, en de meest vatbare voor leed en ellende in het leven van het aardrijk maakt, maar qua potentie in de meest verheven vorm en met de hoogste aard schept, om hem al bij al uiteindelijk niet naar een eeuwig oord te zenden waar zijn potenties tot hun recht kunnen komen en waar heel zijn wezen terecht naar verlangt?

Zal Hij zodoende de waarheid van het mens-zijn tenietdoen? Zal Hij lijnrecht in strijd met Zijn Eigen Waarachtigheid een onrecht begaan dat weerzinwekkend is in de ogen van de waarheid?

#91

En kan het ooit mogelijk zijn dat de Algerechtigde Regeerder en Absolute Genadige de mens voorziet van een dusdanige potentie, dat hij daarmee de ultieme verantwoordelijkheid – waarvoor de aarde, de hemelen en de bergen terugdeinsden – kan dragen, wat wil zeggen dat hij met zijn persoonlijke afwegingen en beperkte kunstvaardigheden de omvattende Eigenschappen, de universele Gesteldheden en de eindeloze manifestaties van zijn Schepper kan afwegen en onderkennen, en dat de Heer hem als het meest fragiele, delicate, gevoelige, machteloze en zwakke wezen op aarde schept, maar desondanks tot een soort officiële rentmeester van alle plantaardige en dierlijke schepselen op aarde aanstelt, en hem toelaat om in hun verheerlijkingen en Godsdienstoefeningen te mengen, en zodoende hem als miniatuur van Zijn Goddelijke Beleid in het universum afbeeldt, en via hem Zijn Feilloze Heerschappij in daad en woord door het heelal openbaart, hem boven zijn engelen verkiest en met de rang van Khalifaat bekleedt, om uiteindelijk het doel, het resultaat en de vrucht van al deze taken – bestaande uit eeuwige gelukzaligheid – niet aan hem te schenken?

Zal Hij onder al Zijn schepselen uitgerekend de mens in de meest ongelukkige, wanhopige, rampzalige, zorgelijke en vernederende toestand laten storten, en de meest gezegende, stralende en gelukzalige gift van Wijsheid – bekend als het verstand – voor hem tot een vervloekt en duister marteltuig maken, en aldus een meedogenloosheid begaan die voluit in strijd is met Zijn absolute Wijsheid en geheel indruist tegen Zijn absolute Genadigheid?

God verhoede!

#92

Conclusie: Toen wij naar het identiteitsbewijs en het handboek van de officier uit het symbolische verhaal keken, zagen wij dat zijn rang, zijn taak, zijn loon, zijn gedragscode en zijn uitrusting niet voor dat tijdelijke terrein waren bestemd; die officier zou naar een permanent oord trekken en bereidde zich daarop voor. Evenzo zijn alle subtiliteiten in het ‘identiteitsbewijs’ van het mensenhart, alle vermogens in het ‘handboek’ van het mensenverstand en alle instrumenten van de menselijke potentie volledig en eensgezind afgestemd op de eeuwige gelukzaligheid; ze zijn daarvoor bestemd en daarvoor verstrekt. Zowel erkende waarheidsonderzoekers als spirituele waarnemers zijn unaniem over deze kwestie.

Bijvoorbeeld, als aan het voorstellingsvermogen – dat als de portrettist van het verstand dient – het volgende wordt voorgesteld: “Jou zal een miljoenjarig bestaan inclusief wereldheerschappij worden geschonken, maar daarna zul jij in het niets verdwijnen” dan zal de mens, op voorwaarde dat zijn waan hem niet misleidt en zijn nefs niet ingrijpt, geen vreugdekreet uitslaan maar een zucht van weemoed slaken. Dit laat zien dat het grootste aanbod van het vergankelijke zelfs niet het kleinste instrument en zintuig van de mens kan bevredigen.

Voorwaar, op basis van deze potentie van de mens tonen zijn ambities – die tot aan de eeuwigheid reiken – zijn gedachten – die het universum omvatten – en zijn verlangens – die over de varianten van eeuwige gelukzaligheden zijn uitgespreid – dat deze mens geschapen is voor eeuwigheid en op weg is naar de eeuwigheid. Deze wereld is voor hem een gastenverblijf en een wachtruimte voor zijn hiernamaals.

#93

Waarlijk, terwijl alle Godsgezanten – ondersteund door hun mirakelen – zijn woorden beamen, alle heiligen – ondersteund door hun waarnemingen en kerâmaat – zijn dawa bevestigen, en alle gezuiverden – ondersteund door hun waarheidsvindingen – zijn waarachtigheid erkennen, heeft de Nobelste Godsbode ﷺ, steunend op de kracht van duizend vervulde mirakelen, met al zijn kracht, tezamen met de Leerrijke Qur’an – Die Zelf met Zijn veertig miraculeuze aspecten ook op duizenden onbetwistbare Ayaat steunt – de weg naar het hiernamaals en de poort tot het paradijs met volstrekte zekerheid geopend. Is het nog voor mogelijk te houden dat deze gesloten kunnen worden door loze influisteringen en twijfels die nog zwakker zijn dan een vliegenvleugel?

✧ ✧ ✧

Uit de voorgaande “Waarheden” is helder geworden dat het concept van de “Herzameling” zo’n diepgewortelde waarheid is, dat zelfs een kracht die de aarde uit haar baan zou kunnen slingeren en zou kunnen verwoesten niet in staat zal zijn om die waarheid tot wankelen te brengen.

#94

Immers, die waarheid wordt door de Alwaarachtige met alle vereisten van Zijn Namen en Eigenschappen gespecificeerd, door de Nobelste Godsbode met al zijn mirakelen en redeneringen beaamd, door de Qur’an-el’Hakîm met al Zijn waarheden en Ayaat bewezen, en door dit universum met al zijn kosmische Ayaat en leerrijke gesteldheden benadrukt.

Kan het dan ooit voor mogelijk worden gehouden dat enerzijds het Noodzakelijke Opperwezen en het hele bestaan – buiten de kafirs om – dit concept van de herzameling unaniem bevestigen, maar anderzijds satanische influisteringen met minder kracht dan een haarspriet zo’n verheven en gegrondveste berg van een waarheid tot wankelen kunnen brengen of kunnen wegvagen? God verhoede!

Je moet beslist niet denken dat de bewijzen voor de herzameling beperkt zijn tot de “Twaalf Waarheden” die wij besproken hebben. Verre van! Alleen de Qur’an-el’Hakîm op Zich – Die ons de voorgaande “Twaalf Waarheden” heeft onderricht – wijst nog op duizenden aspecten die ieder op zich als een krachtig teken aangeven dat onze Schepper ons van dit vergankelijke oord naar een eeuwig rijk zal overplaatsen.

Tevens moet je beslist niet denken – zoals we eerder aangaven – dat de Goddelijke Namen Die de herzameling vereisen, beperkt zijn tot de Namen: “de Alwijze”, “de Genereuze”, “de Genadige”, “de Rechtvaardige” en “de Bewaarder”. Verre van! Alle Goddelijke Namen Die Zich ten behoeve van de regelingen in het universum manifesteren, vereisen en benodigen het hiernamaals.

Je moet ook niet denken dat de kosmische Ayaat in het universum Die de herzameling bewijzen, beperkt zijn tot wat wij behandeld hebben. Verre van! Zoals gordijnen die naar links en rechts kunnen openschuiven, bevatten de meeste bestaansvormen aspecten en hoedanigheden die enerzijds getuigen van de Kunstenaar en anderzijds duiden op de herzameling.

#95

Bijvoorbeeld, zoals de kunstrijke pracht binnen de mooiste compositie van de mens de Kunstenaar laat zien, zo laat de abrupte vergankelijkheid van zijn omvattende capaciteit binnen die sublieme compositie de herzameling zien. Soms kunnen twee perspectieven op één aspect zowel de Kunstenaar als de herzameling weergeven.

Bijvoorbeeld, de orde van Wijsheid, de elegantie van Gratie, de balans van Gerechtigheid en de gunst van Genade zijn bij de meeste bestaansvormen waarneembaar. Wanneer de aard van hun manifestaties in ogenschouw wordt genomen, dan zullen ze aantonen dat ze aan de Machtshand van de Wijze, Genereuze, Rechtvaardige en Genadige Kunstenaar zijn ontsproten. Evenzo, wanneer hun kracht en onbeperktheid worden bekeken en vergeleken met het onbeduidende en korte bestaan van deze vergankelijke wezens die hen manifesteren, dan zal het hiernamaals verschijnen. Al bij al reciteert en weergeeft alles in de taal van zijn houding:

اٰمَنْتُ بِاللّٰهِ وَبِالْيَوْمِ اْلاٰخِرِ¹

#96

De voorgaande “Twaalf Waarheden” bevestigen, vervolmaken en bekrachtigen elkaar. Gezamenlijk vormen ze een harmonisch geheel en brengen de conclusie aan het licht. Welke waan zou deze twaalf ijzervaste muren van diamant kunnen doorbreken en schade kunnen toebrengen aan de ondoordringbare burcht waarin het geloof in de herzameling is gevestigd?

De edele Aya: ¹مَا خَلْقُكُمْ وَلَا بَعْثُكُمْ إِلَّا كَنَفْسٍ وَاحِدَةٍ geeft het volgende aan: “De schepping en herzameling van alle mensen is voor de Goddelijke Macht zo licht als de schepping en herzameling van één mens.” Waarlijk, zo is de werkelijkheid. In een traktaat getiteld “Het Punt” heb ik in het hoofdstuk over de herzameling uitgebreid geschreven over de waarheid die deze Aya uitdrukt. Hier zullen wij met enkele gelijkenissen uit dat traktaat een beknopte schets ervan presenteren. Wie interesse heeft, kan “Het Punt” raadplegen.

Bijvoorbeeld: ²وَلِلّٰهِ الْمَثَلُ اْلأَعْلٰى – een gelijkenis aanvoeren is geen overtreding – als de zon volgens het geheim van “lichternis” haar glimp naar eigen wil zou kunnen afgeven, dan zou ze met hetzelfde gemak zowel aan één enkel deeltje als aan talloze transparante objecten een reflectie kunnen schenken.

#97

En volgens het geheim van “transparantie” zijn de minuscule pupil van een transparant deeltje en het wijde oppervlak van de oceaan gelijk in het ontvangen van de weerkaatsing van de zon.

En volgens het geheim van “ordening” kan een kind met zijn vinger zowel zijn speelgoedbootje als een gigantische dreadnought laten draaien.

En volgens het geheim van “gehoorzaamheid” kan een commandant met één en hetzelfde bevel zowel één soldaat als een heel leger in beweging brengen.

En volgens het geheim van “evenwicht” bevindt zich in de kosmische ruimte een balans. Laten we ons voorstellen dat ze zo gevoelig, nauwkeurig en kolossaal is, dat haar twee schalen zowel twee walnoten kunnen waarnemen als twee zonnen kunnen dragen en wegen. Terwijl ze van die twee walnoten op haar schalen de ene naar de hemelen kan tillen en de andere naar de aarde kan laten zakken, kan ze in het geval van twee zonnen eveneens met dezelfde kracht de ene naar de oppertroon verheffen en de andere naar de aardbodem laten dalen.

In deze alledaagse, gebrekkige en vergankelijke wereld der mogelijkheden leiden de geheimen van lichternis, transparantie, ordening, gehoorzaamheid en evenwicht er dus toe dat het grootste gelijk is aan het kleinste; ontelbare zaken ogen gelijkwaardig aan één zaak.

Als we dan kijken naar de lichtrijke manifestaties van Gods wezenlijke, eindeloze en volmaakte Macht, naar de spirituele transparantie van al het geschapene, naar de ordeningen van Wijsheid en het lot, naar de volstrekte gehoorzaamheid van alle creaties aan de Goddelijke scheppingswetten, en naar het evenwicht der mogelijkheden waarbij bestaan en niet-bestaan in balans zijn, dan blijkt uit deze geheimen dat begrippen als ‘veel’ of ‘weinig’, ‘groot’ of ‘klein’ uiteraard eveneens gelijkwaardig zijn voor de Schepper; met één oproep kan Hij alle mensen herzamelen als waren zij één mens.

#98

Bovendien ontstaan de niveaus van sterkte en zwakte door de invloed van hun tegenpolen.

Bijvoorbeeld:

De mate van warmte wordt door de invloed van kou bepaald. De waarde van schoonheid wordt door de invloed van lelijkheid geconstateerd. De sterkte van licht wordt door de invloed van donkerte vastgesteld. Echter, als iets wezenlijk is en niet accidenteel, dan kan zijn tegenpool geen invloed erop uitoefenen. Want in dat geval zouden twee tegenpolen moeten samenkomen, wat onmogelijk is. Bij iets dat puur en wezenlijk is, bestaan dus geen gradaties.

Aangezien de Macht van de Absolute Almacht wezenlijk is en niet accidenteel – zoals dat het geval is bij het mogelijke – en aangezien Zijn Macht volmaakt is, kan de tegenpool daarvan, oftewel onmacht, geenszins invloed erop uitoefenen. Een lente scheppen is voor het Ontzaglijke Opperwezen dus zo eenvoudig als de creatie van een bloem. Zou de schepping aan oorzaken worden toegeschreven, dan zou een bloem zo lastig als een lente tot stand komen. De wederopwekking en herzameling van alle mensen is voor Hem aldus zo licht als de wederopwekking van één nefs.

#99

Wat wij vanaf het begin tot hiertoe hebben verklaard in de symbolische “Aanzichten” en de “Waarheden” over de kwestie van de herzameling, is te danken aan de zegen (feyz) van de Qur’an-el’Hakîm. Het is bedoeld om de nefs tot overgave en het hart tot aanvaarding te brengen. Het ware Woord behoort echter de Qur’an toe. Hij is immers het Woord, en aan Hem is het Woord. Laten we luisteren:

#100

فَلِلّٰهِ الْحُجَّةُ الْبَالِغَةُ ۞

“Aan ALLAH behoort het beslissende bewijs.”

– Qur’an, 6:149

فَانْظُرْ اِلٰۤى اٰثَارِ رَحْمَتِ اللّٰهِ كَيْفَ يُحْيِى اْلأَرْضَ بَعْدَ مَوْتِهَا اِنَّ ذٰلِكَ لَمُحْيِ الْمَوْتٰى وَهُوَ عَلٰى كُلِّ شَىْءٍ قَدٖيرٌ ۞

“Aanschouw de sporen van ALLAH’s Genade, hoe Hij de aarde na haar dood doet herleven. Voorzeker, Hij is Degene Die de doden tot leven brengt, en Hij bezit Macht over alles.”

– Qur’an, 30:50

قَالَ مَنْ يُحْيِ الْعِظَامَ وَهِىَ رَمِيمٌ ۞ قُلْ يُحْيِيهَا الَّذِى اَنْشَاَهَا اَوَّلَ مَرَّةٍ وَهُوَ بِكُلِّ خَلْقٍ عَلِيمٌ ۞

“(De ongelovige) vraagt: ‘Wie zal de beenderen doen herleven nadat ze zijn uiteengevallen?’ Zeg: ‘Hij Die ze aanvankelijk heeft gecreëerd, zal ze doen herleven’, en ‘Hij bezit kennis over al het geschapene.’”

– Qur’an, 36:78-79

#101

#102

يَا أَيُّهَا النَّاسُ اتَّقُوا رَبَّكُمْ اِنَّ زَلْزَلَةَ السَّاعَةِ شَىْءٌ عَظِيمٌ ۞ يَوْمَ تَرَوْنَهَا تَذْهَلُ كُلُّ مُرْضِعَةٍ عَمَّا أَرْضَعَتْ وَتَضَعُ كُلُّ ذَاتِ حَمْلٍ حَمْلَهَا وَتَرَى النَّاسَ سُكَارٰى وَمَا هُمْ بِسُكَارٰى وَلٰكِنَّ عَذَابَ اللّٰهِ شَدِيدٌ ۞

“O mensen, vrees jullie Heer! Voorzeker, de beving van het Uur is een immens gebeuren! Op die dag zul je zien dat iedere zogende moeder haar zuigeling zal vergeten, en elke zwangere vrouw zal haar last laten vallen. De mensen zul je in een staat van dronkenschap aantreffen, doch ze zijn niet dronken – maar de straf van ALLAH is zwaar.”

– Qur’an, 22:1-2

#103

#104

اَللّٰهُ لَا إِلٰهَ إِلَّا هُوَ لَيَجْمَعَنَّكُمْ إِلٰى يَوْمِ الْقِيَامَةِ لَا رَيْبَ فِيهِ وَمَنْ أَصْدَقُ مِنَ اللّٰهِ حَدِيثًا ۞

"ALLAH, buiten Wie geen God bestaat, zal jullie op de dag der opstanding bijeenzamelen, daarover bestaat geen twijfel! En wie spreekt waarachtiger dan ALLAH?”

– Qur’an, 4:87

إِنَّ الْأَبْرَارَ لَفِى نَعِيمٍ وَإِنَّ الْفُجَّارَ لَفِى جَحِيمٍ

“Welzeker, de vromen verkeren in gelukzaligheid. En de verdorvenen verwijlen in een gloeiend vuur.”

– Qur’an, 82:13-14

#105

#106

اِذَا زُلْزِلَتِ الْأَرْضُ زِلْزَالَهَا ۞ وَأَخْرَجَتِ الْأَرْضُ أَثْقَالَهَا ۞ وَقَالَ الْإِنْسَانُ مَالَهَا ۞ يَوْمَئِذٍ تُحَدِّثُ أَخْبَارَهَا ۞ بِأَنَّ رَبَّكَ أَوْحٰى لَهَا ۞ يَوْمَئِذٍ يَصْدُرُ النَّاسُ أَشْتَاتًا لِيُرَوْا أَعْمَالَهُمْ ۞ فَمَنْ يَعْمَلْ مِثْقَالَ ذَرَّةٍ خَيْرًا يَرَهُ ۞ وَمَنْ يَعْمَلْ مِثْقَالَ ذَرَّةٍ شَرًّا يَرَهُ ۞

“Wanneer de aarde tijdens haar laatste stuipen siddert en haar lasten naar buiten werpt, en de mens vraagt wat haar overkomt, zal de dag zijn waarop ze haar verhaal vertelt, zodra jouw Heer haar daartoe inspireert. Die dag zullen mensen groepsgewijs verschijnen om hun daden te bezichtigen. Wie ook maar een weldaad zo licht als een stofdeeltje verricht, zal dat aanschouwen. En wie ook maar een wandaad zo licht als een stofdeeltje bedrijft, zal dat eveneens aanschouwen.”

– Qur’an, 99:1-8

#107

#108

اَلْقَارِعَةُ ۞ مَا الْقَارِعَةُ وَمَٓا أَدْرٰيكَ مَا الْقَارِعَةُ ۞ يَوْمَ يَكُونُ النَّاسُ كَالْفَرَاشِ الْمَبْثُوثِ ۞ وَتَكُونُ الْجِبَالُ كَالْعِهْنِ الْمَنْفُوشِ ۞ فَأَمَّا مَنْ ثَقُلَتْ مَوَازِينُهُ ۞ فَهُوَ فِى عِيشَةٍ رَاضِيَةٍ ۞ وَأَمَّا مَنْ خَفَّتْ مَوَازِينُهُ ۞ فَأُمُّهُ هَاوِيَةٌ ۞ وَمَٓا أَدْرٰيكَ مَا هِيَهْ ۞ نَارٌ حَامِيَةٌ ۞

“El’Qâri’ah! Wat is El’Qâri’ah? En wat kan jou besef geven van El’Qâri’ah? Een dag waarop mensen ogen als verstrooide motten, en bergen als geplozen wolvlokken. Wiens balans die dag beladen is, zal leven in voldoening. En wiens balans tekortschiet, zal Hâwiyeh als zijn moeder ontmoeten. En hoe zou jij kunnen beseffen wat zij is? ‘Een laaiend inferno!’”

– Qur’an, 101:1-8

#109

#110

اَلْقَارِعَةُ ۞ مَا الْقَارِعَةُ وَمَٓا أَدْرٰيكَ مَا الْقَارِعَةُ ۞ يَوْمَ يَكُونُ النَّاسُ كَالْفَرَاشِ الْمَبْثُوثِ ۞ وَتَكُونُ الْجِبَالُ كَالْعِهْنِ الْمَنْفُوشِ ۞ فَأَمَّا مَنْ ثَقُلَتْ مَوَازِينُهُ ۞ فَهُوَ فِى عِيشَةٍ رَاضِيَةٍ ۞ وَأَمَّا مَنْ خَفَّتْ مَوَازِينُهُ ۞ فَأُمُّهُ هَاوِيَةٌ ۞ وَمَٓا أَدْرٰيكَ مَا هِيَهْ ۞ نَارٌ حَامِيَةٌ ۞

“Wat verborgen is in de hemelen en op aarde, is bekend bij ALLAH. Het Uur is nader dan een oogwenk, of zelfs dichterbij. Voorzeker, ALLAH bezit Macht over alles.”

– Qur’an, 16:77

#111

#112

Laten we aldus gehoor geven aan zulke verhelderende Ayaat van de Qur’an, en laten wij reageren met: “Wij geloven en beamen dit.”

اٰمَنْتُ بِاللّٰهِ وَ مَلٰئِكَتِهٖ وَ كُتُبِهٖ وَ رُسُلِهٖ وَ الْيَوْمِ الْاٰخِرِ وَ بِالْقَدَرِ خَيْرِهٖ وَ شَرِّهٖ مِنَ اللّٰهِ تَعَالٰى وَ الْبَعْثُ بَعْدَ الْمَوْتِ حَقٌّ وَ اَنَّ الْجَنَّةَ حَقٌّ وَ النَّارَ حَقٌّ وَ اَنَّ الشَّفَاعَةَ حَقٌّ وَ اَنَّ مُنْكَرًا وَ نَكٖيرًا حَقٌّ وَ اَنَّ اللّٰهَ يَبْعَثُ مَنْ فِى الْقُبُورِ اَشْهَدُ اَنْ لَا اِلٰهَ اِلَّا اللّٰهُ وَ اَشْهَدُ اَنَّ مُحَمَّدًا رَسُولُ اللّٰهِ اَللّٰهُمَّ صَلِّ عَلٰى اَلْطَفِ وَ اَشْرَفِ وَ اَكْمَلِ وَ اَجْمَلِ ثَمَرَاتِ طُوبَاءِ رَحْمَتِكَ الَّذٖى اَرْسَلْتَهُ رَحْمَةً لِلْعَالَمٖينَ وَ وَسٖيلَةً لِوُصُولِنَا اِلٰى اَزْيَنِ وَ اَحْسَنِ وَ اَجْلٰى وَ اَعْلٰى ثَمَرَاتِ تِلْكَ الطُّوبَاءِ الْمُتَدَلِّيَةِ عَلٰى دَارِ الْاٰخِرَةِ اَىِ الْجَنَّةِ اَللّٰهُمَّ اَجِرْنَا وَ اَجِرْ وَالِدَيْنَا مِنَ النَّارِ وَ اَدْخِلْنَا وَ اَدْخِلْ وَالِدَيْنَا الْجَنَّةَ مَعَ الْاَبْرَارِ بِجَاهِ نَبِيِّكَ الْمُخْتَارِ اٰمٖينَ

#113

“Ik geloof in ALLAH, in Zijn engelen, in Zijn Boeken en in Zijn profeten, in de Laatste Dag en in het Lot, waarbij zowel heil als onheil onderworpen zijn aan ALLAH, de Verhevene.

Ik geloof in de werkelijkheid van de herrijzenis na de dood, de werkelijkheid van het paradijs, de werkelijkheid van het hellevuur, de werkelijkheid van de bemiddeling, en de werkelijkheid van Moenker en Nekier (de twee engelen die de overledenen in het graf ondervragen).

Ik geloof dat ALLAH de overledenen uit hun graven zal laten rijzen.

"Ik getuig dat er geen God is behalve ALLAH, en ik getuig dat Mohammed de boodschapper is van ALLAH.”

“O ALLAH, laat zegeningen neerdalen op Uw subtielste, edelste, volmaaktste en prachtigste vrucht van Uw Tûba-boom der Genade, die U heeft afgevaardigd als genade voor alle werelden, en als middel voor ons om de mooiste, schoonste, subliemste en verhevenste vruchten van die Tûba-boom te bereiken, die hangen in de hoogtes van het hiernamaals, in de gewesten van het paradijs. O ALLAH, behoed ons en onze ouders voor het vuur, schenk ons en onze ouders toegang tot het paradijs, in het gezelschap van de rechtschapenen, omwille van de eer van Uw uitverkoren profeet, âmîn.”

O broeder die dit traktaat naar eer en geweten bestudeert. Zeg niet: “Waarom kan ik dit ‘Tiende Woord’ niet meteen volledig begrijpen?” En wees niet ontmoedigd als alles niet direct helemaal helder wordt. Want zelfs een filosofisch genie zoals Ibn Sina (Avicenna) zei:

اَلْحَشْرُ لَيْسَ عَلٰى مَقَايٖيسَ عَقْلِيَّةٍ

#114

“De herzameling laat zich niet meten naar de maatstaf van het verstand.” Hij concludeerde:

“Wij geloven, maar voor het verstand is deze weg onbegaanbaar.”

Bovendien hebben alle islamgeleerden unaniem als volgt geoordeeld: “De herzameling is een geloofskwestie die is overgeleverd. Het bewijs ervan berust op transmissie. Met het verstand alleen kan ze niet bereikt worden.” Het is dan ook vanzelfsprekend dat zo’n diep en spiritueel verheven pad niet opeens kan veranderen in een openbare laan die voor ieder verstand toegankelijk is.

In dit tijdperk, waarin traditionele navolging en overgave nagenoeg verloren zijn, behoren wij duizendmaal dank te betuigen omdat wij, met de zegen van de Qur’an en de Gratie van de Genadige Schepper, ten opzichte van zo’n diep en verheven pad zo genereus zijn begunstigd. Want het is voldoende om ons imaan (geloof) te redden. Wij horen tevreden te zijn met wat wij eruit begrijpen en naar meer diepgang te streven door dit traktaat herhaaldelijk te bestuderen. Een reden waarom de herzameling niet met het verstand wordt benaderd, schuilt in het volgende geheim:

De ultieme herzameling zal geschieden via de manifestatie van Gods Ultieme Naam. Daarom behoren eerst de majestueuze activiteiten van de Alwaarachtige, die zich voltrekken via de manifestatie van zowel Zijn Ultieme Naam als het ultieme niveau van elke Goddelijke Naam, aanschouwd en gepresenteerd te worden, waarna de ultieme herzameling zo helder als de lente eenvoudig bewezen, ten volle beaamd en met onwankelbare zekerheid aanvaard kan worden.

#115

In dit “Tiende Woord” worden deze activiteiten dankzij de zegen van de Qur’an op deze wijze veraanschouwelijkt en gepresenteerd. Anders, als het verstand slechts aan zijn eigen bekrompen en beperkte principes zou worden overgelaten, dan zou het machteloos staan en gedwongen zijn tot blinde navolging.

#116

Hoewel “Het Tiende Woord” hier eindigt, heeft de auteur in het oorspronkelijke traktaat bepaalde aanvullende delen uit de Risale-i Nur als bijlagen opgenomen. Tot onze grote spijt is het ons in deze editie niet gelukt om deze bijlagen te vertalen. Moge ALLAH ons in staat stellen om deze in de eerstvolgende druk ook te vertalen en toe te voegen.

رَبَّنَا لَا تُزِغْ قُلُوبَنَا بَعْدَ إِذْ هَدَيْتَنَا وَهَبْ لَنَا مِن لَّدُنكَ رَحْمَةً إِنَّكَ أَنتَ الْوَهَّابُ

“O Heer, laat onze harten niet dwalen nadat U ons hebt geleid. Schenk ons Genade vanuit Uw Verhevenheid. Voorzeker, U bent de Vrijgevige Schenker.”

– Qur’an, 3:8

وَآخِرُ دَعْوَاهُمْ أَنِ الْحَمْدُ لِلّٰهِ رَبِّ الْعَالَمِينَ

“En zij eindigen hun beden met: alle lof zij ALLAH, de Heer der werelden.”

– Qur’an, 10:10

De Vertalers